Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς θρύλους

Λίγες ώρες μετά το τέλος της παρωδίας που ονομάστηκε «ημιτελικός κυπέλλου» και έχοντας οι παλμοί πέσει, θα θέλαμε να αποσαφηνίσουμε κάποια πράγματα.

Η απόφαση να μην κατέβει η ομάδα στο δεύτερο ημίχρονο ήταν σωστή ή, για να ακριβολογούμε, ήταν επιβεβλημένη και έπρεπε να είχε γίνει τουλάχιστον τρία χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο αυτό που έγινε μετά στο ΣΕΦ δεν ήταν ένα πανηγυράκι, δεν ήταν μια αποθέωση της ομάδας, ήταν απλώς μια έμπρακτη απόδειξη πως στηρίζουμε την απόφαση της ομάδας να αποχωρήσει από αυτή την παρωδία. Το υποβαθμισμένο ελληνικό μπάσκετ διοικείται από μια σκιώδη προσωπικότητα.

Από το λιμάνι... με πολλή-πολλή αγάπη!

Εμείς εδώ στο λιμάνι ξέρουμε να αγαπάμε (μέρα που είναι) και μάλιστα πολύ. Αγαπάμε τους οπαδούς της αλογοτροφής και τον εθισμένο επώνυμο φίλαθλο του ζελέ. Αγαπάμε τον βαζελακόπουλο και φυσικά αγαπάμε την παρανόμως διορισμένη ΚΕΔ του Συμεωνίδη. Αγαπάμε το κράτος και τους τελευταίους υπουργούς αθλητισμού (Κοντονή-εσύ-μας-άφησες-νωρίς, Βασιλειάδη), που βλέπουν «φάρους» στο μπάσκετ, αλλά μόνο κακώς κείμενα στο ποδόσφαιρο, που... επιτέλους «εξυγιάνθηκε». Αγαπάμε τους αντικειμενικούς αλήτες-ρουφιάνους-δημοσιογράφους, που δεν τολμάνε να αναφερθούν στον εσμό, που βιάζει εδώ και δεκαετίες το ελληνικό μπάσκετ. Όλους τους παραπάνω, εμείς οι Ολυμπιακοί, θα τους αγαπάμε (ΓΑΜΑΜΕ) μια ζωή...
 

Ο βάζελος παρακράτησε

Δεν μπορώ ακριβώς να εκφράσω στη σφαίρα του δημόσιου λόγου αυτά που ακριβώς αισθάνομαι, οπότε θα προσπαθήσω λεκτικά να προσεγγίσω τις σκέψεις μου.

Ο Ολυμπιακός ήταν άθλιος στο παιχνίδι με τον βάζελο στο ΟΑΚΑ για το Κύπελλο Ελλάδας. Καμία άμυνα, τρύπες στην περιφέρεια και αμέτρητες μπάλες-ασίστ στους αντίπαλους ψηλούς, επιθετικό πλάνο άστα να πάνε, συγκέντρωση καμία, τίποτα δεν δούλεψε και τα λάθη απίστευτα και άπειρα.

 

Ο Σταύρος Ελληνιάδης και η μπασκετική διαδρομή του

Στις 4.2.2008 ο Σταύρος Ελληνιάδης ανακοίνωνε την αποχώρηση του από την θέση του «διευθυντή αγωνιστικού» του τμήματος μπάσκετ Ολυμπιακού, ευχαριστώντας την ομάδα της καρδιάς του, όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε, την οποία είχε την τιμή και την χαρά να υπηρετήσει. Ευχαρίστησε επίσης ειδικότερα και ονομαστικά και τους ηγέτες της ομάδας Σωκράτη Κόκκαλη και αδελφούς Αγγελόπουλους, που τον εμπιστεύθηκαν. Κλείνοντας την ανακοίνωση του απευθύνθηκε στον ερυθρόλευκο κόσμο, δηλώνοντας θα τον είχε πάντα στη ν καρδιά του, ανεξάρτητα από την όποια μελλοντική απασχόλησή του.

Του χρόνου πάλι

Ο Ολυμπιακός εμφανώς κατώτερος του ανταγωνιστή του και των περιστάσεων, βρέθηκε πίσω στο σκορ με το “καλημέρα”, δεν συνήλθε ποτέ, και το τελικό σκορ τον βρήκε ηττημένο με 3-1, εννέα βαθμούς πίσω στη βαθμολογία, και με το πρωτάθλημα να πηγαίνει εκεί που, έτσι κι αλλιώς, ήταν ταγμένο.

Ώρα να βγάλουμε αντίδραση

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε τελικά να αποδράσει από το Γιαντ Ελιάου, με ένα διπλό που θα επανέφερε λίγο την ηρεμία και θα έδινε μια σημαντική βαθμολογική ανάσα. Όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο οι ερυθρόλευκοι έφτασαν μια ανάσα από το να κλέψουν το αποτέλεσμα, αλλά προδόθηκαν από τις αδυναμίες στην περιφερειακή άμυνα. Τώρα πλέον ο Ολυμπιακός απαιτείται να βγάλει αντίδραση στους πολύ σημαντικούς επόμενους αγώνες.

Φλεβάρης του '80: Από τον Κλαφ στον Γκόρσκι

Από την πρώτη μέρα του Φλεβάρη του 1980 o Νταϊφάς, απογοητευμένος από τις επιδόσεις του «μεγάλου εργάτη» Τόζα Βεσελίνοβιτς, άρχισε τις συστηματικές προσπάθειες για να φέρει προπονητή στον Ολυμπιακό τον θρυλικό Μπράιαν Κλαφ. 

Ο αδικημένος Νέρι Καστίγιο: ο λόγος στην υπεράσπιση

Την 7/2/2007 ο φημισμένος πρώην άσσος της Ρεάλ Ούγκο Σάντσεζ, προπονητής της Εθνικής Μεξικού ανακοίνωνε εσπευσμένα και για πολλούς απροσδόκητα την κλήση στην Εθνική ομάδα της χώρας --για πρώτη φορά-- ενός αγνώστου στους περισσότερους μεξικανούς ποδοσφαιριστή, του Νέρι Αλμπέρτο Καστίγιο, ενόψει ενός αγώνα Μεξικού-ΗΠΑ.

Ο Σάντσεζ, που πίστευε στην αξία του παίκτη, βιαζόταν τότε να προλάβει μη τυχόν και προτιμήσει ο Νέρι την Εθνική Ουρουγουάης ή ακόμη και την Εθνική Ελλάδας. Αποδείχθηκε ότι ο Σάντσεζ καλά έκανε και βιαζόταν, αφού ο Νέρι δεν είχε ακόμη ξεκαθαρίσει τα της ποδοσφαιρικής του εθνικότητας.

Προκειμένου μάλιστα να το σκεφτεί καλύτερα απέρριψε τότε, με κάποιες προφάσεις και δικαιολογίες, την ως άνω κλήση τόσο για το συγκεκριμένο όσο και για άλλα δύο φιλικά ματς της Εθνικής Μεξικού, που θα ακολουθούσαν. Μετά από λίγους μήνες όμως θα αποδεχόταν τελικά την πρόσκληση για το Κόπα Αμέρικα του 2007 και θα γινόταν με τη βούλα πλέον Μεξικανός.

Η επετειακή αυτή ιστορία με κάνει να ασχοληθώ σήμερα με τον παικταρά Νέρι.

Λίγες σκέψεις πριν αρχίσουν τα (πολύ) δύσκολα

Λίγο πριν ξεκινήσουν τα (πολύ) δύσκολα, κάποιες σκέψεις για τον φετινό Ολυμπιακό, ο οποίος, ακόμα και χωρίς δύο από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του, νίκησε τον Πανιώνιο με 4-0, συνεχίζοντας τις καλές εμφανίσεις.

Δεν θα αναφερθώ τόσο στο χθεσινό παιχνίδι, όσο σε κάποιες παρατηρήσεις για την συνολική εικόνα της φετινής ομάδας.

Και τώρα μπλέξαμε...

Πριν το χτεσινό βράδυ είχαμε προσδιορίσει το παιχνίδι απέναντι στην Μπαρτσελόνα ως τον πρώτο φετινό «τελικό» της ομάδας, αφού με νίκη θα μπορούσε θεωρητικά να υποσκελίσει οριστικά τους Καταλανούς στη βαθμολογία και να βάλει ισχυρή υποθήκη για τη 5η θέση. Ο Ολυμπιακός όμως παρουσιάστηκε πολύ κατώτερος των προσδοκιών, έκανε ένα από τα χειρότερα φετινά του παιχνίδια και όχι μόνο ηττήθηκε --με συντριβή-- αλλά απώλεσε και τη διαφορά από τη νίκη μέσα στο Παλάου Μπλαουγκράνα στο τέλος του πρώτου γύρου. Κοινώς μπλέξαμε...