Του Dr. Jekyll
Δεν είναι η πιο σημαντική νίκη της χρονιάς (τέτοια μπορεί να θεωρηθεί η νίκη με την Μαρσέιγ ή τον Παναθηναϊκό) -- πάντα μέχρι τώρα. Είναι, όμως, το πρώτο παιχνίδι που ο κόσμος έφυγε από το Καραϊσκάκης έχοντας απολαύσει τον αγώνα. Αδιαφιλονίκητος MVP ο Ζότα Σίλβα, που πέτυχε χατ τρικ, αλλά με άξιους συμπαραστάτες σχεδόν όλους που φορούσαν προχθές τα ερυθρόλευκα.
Ο Ολυμπιακός έκανε το καλύτερό του παιχνίδι και η εξήγηση είναι απλή: Τικνιζιάν, Σμαΐλοβιτς, Πέντερσεν, Ρόκα, Σα (ναι, και ο Σα), Ζότα και Μάριους έκαναν την καλύτερή τους εμφάνιση (αφήνω έξω τα καλοκαιρινά φιλικά) από τότε που ήρθαν στην ομάδα. Ορτέγκα, Πιρόλα, Πουέρτα, Φρόιλερ, συνεχίζουν τις υψηλές πτήσεις, ενώ ακόμα και οι άλλοι παίκτες που αγωνίστηκαν (δηλαδή το μυρμήγκι και οι Τσικίνιο, Έσε, Φορτούνης και Μπέιλι) είχαν θετικό πρόσημο. Και είναι αλήθεια ότι, όσο και το σημαντικότερο σε αυτή την φάση να είναι τα αποτελέσματα, η ομάδα χρειαζόταν να δείξει σε κάποιον αγώνα ότι πέρα από μέταλλο, πείσμα και αποφασιστικότητα, μπορεί να παίξει χορταστικό ποδόσφαιρο.
Και όπως τα προβλήματα δεν λύθηκαν επειδή νικήσαμε Γιαγκελόνια, ΠΑΟ και Μαρσέιγ, έτσι και δεν λύθηκαν επειδή πετύχαμε πέντε γκολ απέναντι στην Καλαμάτα (η οποία, προς τιμήν της, δεν κατέβασε πούλμαν, αλλά προσπάθησε να παίξει το ποδόσφαιρό της -- στάθηκε άτυχη, όμως, γιατί απέναντί της βρήκε τον καλύτερο φετινό Ολυμπιακό). Όλα δείχνουν, όμως, ότι βρισκόμαστε σε σωστό δρόμο (και ας μην τα ξαναλέμε: ο Ολυμπιακός είχε άλλους παίκτες και άλλον προπονητή στην προετοιμασία, και με άλλους καλείται να πετύχει τους στόχους του).
Κατά τ’ άλλα: ξαναγράφω πως καλό θα ήταν να είμαστε υπομονετικοί στις κρίσεις μας με τους παίκτες. Ο Ζότα πιθανότατα δεν είναι ο δεινός σκόρερ που είδαμε προχθές (γιατί τα πρώτα δύο γκολ είναι αποτέλεσμα σπουδαίας ενέργειας), αλλά δεν είναι και ο παίκτης που απέναντι στη Σπάρτα είχε να δείξει μόνο πάθος και τρεξίματα. Ο Τικνιζιάν πιθανότατα δεν είναι ο παίκτης που θαυμάσαμε προχθές, αλλά ίσως να είναι πολύ καλύτερος από αυτό που βιαστήκαμε να κρίνουμε. Από κοντά και ο Πέντερσεν, ο οποίος για δεύτερο παιχνίδι κρίνεται ιδιαιτέρως θετικός (και σε 472 λεπτά έχει ήδη τρεις ασίστ). Πολύ καλό παιχνίδι και από Ρόκα, που αυτή τη στιγμή φαίνεται πιο ουσιαστικός από τον ντερφορμέ Ζέλσον. Καλό παιχνίδι κάνει και το μυρμήγκι: βρίσκεται μέσα στις φάσεις (ειδικά με το κεφάλι, αλλά χωρίς καλά τελειώματα), ενώ προχθές τον είδαμε και να μοιράζει μπάλα.
Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα εμφάνιση, για όσο αγωνίστηκε, και από τον Μάριους: πετυχαίνει ένα γκολ με σεντερφορίσια κίνηση, ενώ βλέπει να του ακυρώνεται ένα ακόμα. Ναι, ο αγώνας ήταν ήδη στο 3-0 και η Καλαμάτα είχε αρχίσει να βγάζει κούραση. Και στις δύο φάσεις, όμως, ο επιθετικός από το Τσαντ, κάνει σωστή κίνηση και έχει καλή εκτέλεση (και μένει να δούμε αν κάποιος από τους τρεις διαθέσιμους --αφήνω έξω τον Κλέιτον, που πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί δεν επέστρεψε στην Ρίο Άβε-- θα αποκτήσει σταθερότητα, ώστε να αρχίσουμε να παίρνουμε συστηματικά γκολ από τον επιθετικό μας).
Πολύ καλή εμφάνιση και από τον Μπέιλι, αν και σε αυτή την περίπτωση το επίδικο δεν είναι η ποιότητα (αυτή, βάσει βιογραφικού, μπορούμε να τη θεωρούμε δεδομένη), αλλά η φυσική του κατάσταση. Ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να βιαστεί να χρησιμοποιήσει τον Τζαμαϊκανό, όσο και να χρειάζεται έναν αποτελεσματικό εξτρέμ. Το σημαντικό είναι όταν επιστρέψει, να μπορεί να το κάνει, χωρίς να βγάλει ξανά μυϊκά προβλήματα (και μην ξεχνιόμαστε: και ο Μπέιλι μπαίνει στον αγώνα, όταν οι παίκτες της Καλαμάτας παθαίνουν μια κράμπα ανά τρία λεπτά).
Και ένα τελευταίο: με τη φετινή παρουσία του Ρέτσου, είναι βέβαιο ότι ο Σμαΐλοβιτς δεν θα πάρει πολλές ευκαιρίες. Προχθές έκανε, όμως, αυτό που πρέπει να κάνει ένας αναπληρωματικός όταν παίρνει ευκαιρία (και σε συνδυασμό με την απόδοση του Πιρόλα, και τις δεδομένες ικανότητες του Κάρμο, ο Ολυμπιακός φαίνεται να έχει την καλύτερη τετράδα κεντρικών αμυντικών που θυμάμαι) -- και δεν είναι τυχαίο που στον Σμαΐλοβιτς αναφέρθηκε και ο Ιμανόλ.
Ολοκληρώνοντας: στο προχθεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός κράτησε ψηλά τις στροφές για πολύ μεγάλο διάστημα (και όχι για ένα μισάωρο, όπως με τον Παναιτωλικό, ή για 25 λεπτά, όπως με τη Σπάρτα). Ο τρόπος που αγωνίστηκε η Καλαμάτα τον ευνόησε (αν, όμως, η Καλαμάτα στεκόταν τόσο τυχερή ώστε να ανοίξει στο σκορ σε μια από τις δύο ευκαιρίες της πριν το 38ο λεπτό και το 1-0, ίσως να βλέπαμε άλλον αγώνα). Την Τετάρτη ο Ολυμπιακός αγωνίζεται με τη Μαρκό για το Κύπελλο (15:00) και το Σάββατο με το σιχαμένο (από όπου και να το πιάσεις) σωματείο ΠΑΟ C (a.k.a. Κηφισιά). Και τις περσινές ξεδιάντροπες καθυστερήσεις του καραγκιοζάκου γκολκίπερ τους στο Καραϊσκάκης (τον μόνο τραυματισμό που ο διαιτητής είναι υποχρεωμένος να διακόψει τον αγώνα μέχρι να επιστρέψει) ελπίζω να μην τις έχει ξεχάσει κανείς στο club.
Συνεχίζουμε: ΘΡΥΛΕ ΓΕΡΑ, ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΞΑΝΑ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου