Το πρώτο φετινό παιχνίδι της ομάδας μας δόθηκε απέναντι στην πάλαι ποτέ κραταιά Μπασκόνια στη Χώρα των Βάσκων, αλλά δεν χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης. Ακόμα και αν κάθε πρεμιέρα κρύβει δυσκολίες και συχνά εκπλήξεις, η συγκεκριμένη αναμέτρηση σίγουρα δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Η Μπασκόνια στο συγκεκριμένο ματς αγωνίστηκε με μοναδικό σέντερ τον Φαρίντ. Δεν είχε άλλους, μιας και λίγες μέρες πριν αποδέσμευσε και τον πρωην της Ρεάλ, Λεν. Το ρόστερ της επίσης, έχει σοβαρά ελλείμματα, με αποτέλεσμα να φλερτάρει με τις κατώτερες θέσεις στις εκτιμήσεις των power-rankings του blog.
Ακόμα και τόσο νωρίς στη σεζόν και παρόλο που ο Ολυμπιακός προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα «θέλω» του ρόστερ του, φάνηκε ότι η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες είναι μεγάλη. Οι ερυθρόλευκοι δεν δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα σε κανένα σημείο της αναμέτρησης. Έδειξαν ένα μεγάλο μέρος των επιθετικών τους αρετών (5 παίχτες με διψήφιο αριθμό πόντων) και έκαναν ρεκόρ σκοραρίσματος σε εκτός έδρας αγώνα. Η Μπασκόνια δεν κατάφερε να ακολουθήσει τους πρωταθλητές και το τελικό σκορ (89-106) αποτυπωνει τη διαφορά δυναμικότητας. Η επιστροφή από τη Χώρα των Βάσκων έφερε και τον πρώτο φετινό τίτλο για τον Ολυμπιακό που κατέκτησε και το εγχώριο Σούπερ-Καπ.
Το επόμενο παιχνίδι μας απέναντι στη Ζαλγκίρις στο (γκαντεμο-)Κάουνας είχε τελείως άλλο χαρακτήρα. Αν το ημερολόγιο δεν έδειχνε 29 Σεπτέμβρη, θα νόμιζε κανείς ότι παρακολουθούσε ένα παιχνίδι play-off. Τέτοια ήταν η ένταση και η θέληση για τη νίκη και για τις δύο ομάδες. Οι σκληρές μονομαχίες, οι εναλλαγές στο σκορ και τα μεγάλα καλάθια χαρακτήρισαν την αναμέτρηση. Ο Ολυμπιακός «παγιδεύτηκε» για τρία δεκάλεπτα στον χαμηλό ρυθμό που είχε επιβάλλει η Ζαλγκίρις και δεν κατάφερε να αυξήσει το ρυθμό και τις κατοχές για να βγάλει εκτός παιχνιδιού τον Βαλαντσιούνας. Ο Λιθουανός μπορεί να μη σκόραρε πολύ (11 πόντοι), όμως το γεγονός ότι «προσέλκυε» διαρκώς βοήθεια σε συνάρτηση με το ότι η επικοινωνία στην άμυνά μας και οι περιστροφές δεν βρίσκονται σε υψηλό --ακόμα-- επίπεδο, του έδωσαν τη δυνατότητα να μοιράσει καλά τις μπάλες (7 ασίστ) και να δημιουργεί διαρκώς ρήγμα στη weak-side. Έτσι βρήκε και μπόλικους χώρους ο Τουμπέλις και, με πολλά κοψίματα στη base-line, στην πλάτη της άμυνάς μας, χτύπησε με τη σειρά του.
Ο Ολυμπιακός στην τέταρτη περίοδο αύξησε τον ρυθμό, κατάφερε να βρει αμυντικά στοπ και έχει πλέον την πολυτέλεια να διαθέτει αρκετούς παίχτες με ικανότητα, ποιότητα και ταλέντο να τελειώνουν προσωπικές φάσεις. Πέρα όμως από το ηγετικό προφίλ του Φουρνιέ, που «καθάρισε» με τα 2 τρίποντα στο τέλος, θα είναι λάθος να μη σημειώσουμε ότι στις δύο αυτές φάσεις ο Εντζάι τού δίνει δύο τρομερά σκριν στο pick'n'roll, που βγάζουν τον αμυντικό του εκτός και σε συνδυασμό με τα αργά πόδια του Βαλαντσιούνας στην drop (άμυνα που δίνει χώρο στον επίτιθέμενο μετά το pick) άμυνα, έδωσαν την ευκαιρία στον Εβάν να σουτάρει σχεδόν ανενόχλητος. Έξτρα παράγοντας προφανώς, τα εξαιρετικά διαβάσματα του Μοντέρο στο τέλος του αγώνα.
Ο τρίτος κατά σειρά αγώνας για την Ευρωλίγκα στη Μπολόνια και ο πέμπτος συνολικά μέσα σε διάστημα 8 ημερών (με 4 ταξίδια στο ενδιάμεσο), είχε παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτόν του Κάουνας. Και οι δύο ομάδες ήθελαν πολύ τη νίκη. Οι Ιταλοί όμως είχαν το πλεονέκτημα της αρκετά μικρότερης κούρασης και των λιγότερων μετακινήσεων. Αυτό αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στο παρκέ και φάνηκε στην αμυντική προσπάθεια, που ήταν ελλειμματική στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο.
Ο Ολυμπιακός σκόραρε πάλι σε υψηλό επίπεδο (94 πόντοι). Βρέθηκε πίσω, αντεπιτέθηκε και κράτησε την τύχη του στα χέρια του. Όμως δυστυχώς έλειωε η ενέργεια στο τελευταίο δεκάλεπτο για να βγουν κάποιες άμυνες και να κερδηθούν κάποια ριμπάουντ, που θα μας έδιναν το ροζ φύλλο αγώνα. Δυστυχώς αρκετοί παίχτες μας βρέθηκαν ουσιαστικά εκτός αγώνα με πολύ χαμηλή συγκέντρωση και οι λύσεις περιορίστηκαν αρκετά. Είναι ενδεικτικό ότι ο 40χρονοις Ντάνστον που ανακοινώθηκε μέσα στη βδομάδα έμεινε στο παρκέ σχεδόν ένα ημίχρονο και ήταν το καλύτερο πεντάρι μας. Πρόμπλεμ. Χαμένα αμυντικά ριμπάουντ σε διαδοχικές φάσεις στο τέλος και η κακή ομολογουμένως άμυνα στην τελευταία φάση έδωσαν τη νίκη στη Βίρτους.
Κάποιες γενικές και σύντομες σημειώσεις. Ο Ολυμπιακός με τόσο βαρύ πρόγραμμα είναι σαφές ότι δεν έχει προετοιμαστεί επαρκώς. Είναι ένα «project under construction», μιας και προπονήσεις έχουν γίνει ελάχιστες. Δεν μπορούμε όμως να σημειώσουμε τα εξής θετικά σημειά: Η ομάδα έχει αυξήσει τον ρυθμό της και παίζει σε περισσότερες κατοχές γιατί έχει τα εργαλεία να το κάνει. Το ταλέντο και η ποιότητα δίνουν τη δυνατότητα στην ομάδα να σκοράρει εύκολα και με συνέπεια 90+ πόντους. Ο Εντζάι φαίνεται να είναι σούπερ-μεταγραφή δίνοντας πράγματα που έλειπαν. Από τον Μοντέρο επίσης περιμέναμε να δούμε τα πολύ όμορφα πράγματα που κάνει. Αυτή τη στιγμή, εκτιμώ ότι ο Ολυμπιακός παίζει στο 70% των δυνατοτήτων του και είναι η ομάδα (από τις διεκδικήτριες) με το μεγαλύτερο ταβάνι. Μένει αυτό να αποτυπωθεί στο παρκέ με καλές εμφανίσεις και νικες.
Από την άλλη υπάρχουν σίγουρα στοιχεία που προβληματίζουν. Η λήξη της αναμέτρησης στη Μπολόνια βρήκε τον Μπαρτζώκα έξαλλο για την αμυντική συμπεριφορά της ομάδας του. Και είναι υπαρκτή δικαιολογία η κούραση, αλλά από την άλλη η αμυντική συμπεριφορά είναι και ζήτημα διάθεσης, πνευματικής ετοιμότητας και θέλησης. Όταν οι παίχτες δεν σηκώνουν καν τα χέρια τους στην άμυνα είναι δείγμα ότι λείπουν όλα τα παραπάνω. Πέρα όμως από το ζήτημα της διάθεσης, χρειάζεται να γίνει δουλειά στην ομαδική άμυνα και στις περιστροφές. Επίσης είναι κομβικό να ενταχθεί και να νιώσει πιο άνετα ο Μάκιντάιρ, ο οποίος έχει κομβικό ρόλο, μιας λόγίζεται ως ο βασικός point-guard και «τρέχει» την πρώτη πεντάδα. Τέλος η ομάδα πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ στο αμυντικό ριμπάουντ (που είναι και ζήτημα ομαδικής δουλειάς), μιας και δεν είναι καθόλου τιμητικό να βρισκόμαστε στον πάτο αυτής της στατιστικής κατηγορίας. Η επανεμφάνιση του Μιλουτίνοφ θα δώσει ώθηση σε αυτό τον τομέα.
Τα ταξίδια δεν σταματούν, μιας και ο Θρύλος αντιμετωπίζει την Κυριακή τον Ηρακλή στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια, έχουμε το πρώτο «εντός έδρας» ματς για τη φετινή χρονία στη Sunel-Arena απέναντι στην Εφές. Η νίκη είναι απαραίτητη γιατί μετά ακολουθούν άλλες δύο εκτός έδρας αναμετρήσεις. Ο Ολυμπιακός έχει ξεκινήσει καλά, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες, και μπορεί να βελτιωθεί αρκετά. Δίπλα στην ομάδα που μας χάρισε την ονειρική στιγμή τον Μάιο!
* * *
ΥΓ Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το πιο βρώμικο σωματείο του πλανήτη έκανε καταγγελία εναντίον του Γιώργου Μπαρτζώκα για το ματς στην Μπολόνια, επειδή ο κόουτς απώθησε τους παίχτες της Μπολόνια, οι οποίοι πανηγύρισαν στον πάγκο μας και έπεσαν πάνω του. Επιβεβαιώνεται με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι το σύνδρομο PTSD που τους δημιούργησε ο Θρύλος σήκώνοντας την Ευρωλίγκα μέσα στο γήπεδό τους και μετά παίροντας το πρωτάθλημα, θα συνεχίσει να τους ακολουθεί. Και τα χειρότερα γι' αυτούς έρχονται φέτος. Και ο πόνος δεν θα περάσει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου