Κ. Λιούις: Από την έντονη αμφισβήτηση στην αναγνώριση

Ως γνωστόν δεν υπάρχει αγωνιστική δραστηριότητα οπότε συνεχίζουμε τα αφιερώματα σε παλιούς παίκτες της ομάδας.

* Το κείμενο διαβάζεται παράλληλα με το εξαιρετικό αφιέρωμα του Θεολόγου για εκείνη την ομάδα, όπου γράφει αναλυτικά τα πεπραγμένα της σεζόν 2005/06.

Ολυμπιακός και καλές τέχνες

Σήμερα είπα να σας κουφάνω λίγο, με κάτι διαφορετικό. Θα μιλήσουμε για τη σχέση Ολυμπιακού και Τέχνης. Άλλωστε ο Απρίλης είναι ο μήνας, μέσα στον οποίο γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα τέχνης. Είναι η 15η Απριλίου, ημερομηνία γέννησης του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Και μόνο από τον λόγο αυτό γίνεται φανερό ότι την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα στις διάφορες μορφές τέχνης διεκδικεί η εικαστική.

1978/79: Μπασκετικές αναμνήσεις από μια έντονη χρονιά

Η περίοδος 1978/79 ήταν μια ιδιαίτερη περίοδος για το μπάσκετ του Ολυμπιακού. Μια χρονιά γεμάτη από σημαντικά γεγονότα, κάποια ευχάριστα και κάποια (τα περισσότερα) δυσάρεστα, που προκάλεσαν πολύ ισχυρά συναισθήματα και δημιούργησαν έντονες αναμνήσεις και για τον λόγο αυτό μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη μνήμη. Το χαρακτηριστικό τους ότι δεν ήταν απλώς ξεχωριστά και ασυνήθιστα, αλλά κυριολεκτικά μοναδικά. Πάμε να τα δούμε:

Μια πασχαλινή ιστορία Κυπέλλου: παραλίγο κάζο από έναν άλλον Ολυμπιακό

1. Ο Ολυμπιακός στο Κύπελλο Ελλάδας. Μια ιστορία γεμάτη ρεκόρ

Η ιστορία του Ολυμπιακού στο Κύπελλο Ελλάδας είναι γεμάτη επιτυχίες. Δεν είναι μόνο ότι έχει το ρεκόρ κατακτήσεων κυπέλλων (27), αλλά και διάφορες άλλες εντυπωσιακές και απλησίαστες επιδόσεις, στον εν λόγω θεσμό. Μεταξύ άλλων έχουμε το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων Κυπέλλων (5), το ρεκόρ παρουσίας σε τελικούς (39), ενώ στο πρόσωπο του Γ. Σιδέρη έχουμε τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία του θεσμού τόσο σε σύνολο γκολ (60) όσο και σε γκολ που σημειώθηκαν σε τελικούς (6). Επίσης στο πρόσωπο του Μπέμπη έχουμε τον ρέκορντμαν των νικηφόρων παρουσιών σε τελικούς κυπέλλου (9),αφού ο Θανάσης έχασε μόνο σε ένα τελικό από τους 10 που αγωνίστηκε. Βέβαια το απόλυτο αήττητο ρεκόρ ανήκει και πάλι στον Σιδέρη, που δεν έχασε σε κανένα από τους λιγότερους πάντως (6) τελικούς που έπαιξε.

Μ. Γκόρενς: Ο παίκτης που ήταν παρών στις 2 χειρότερες σεζόν

Πέρσι το καλοκαίρι, εξαιτίας της αγωνιστικής απραξίας, είχα ξεκινήσει μερικά αφιερώματα σε παλιούς μπασκετμπολίστες της ομάδας. Κάπως έτσι είχα υπολογίσει πως θα περάσουμε και τη φετινή χρονιά, αλλά δυστυχώς λόγω της γνωστής κατάστασης τίποτα δεν πήγε όπως είχαμε υπολογίσει. Οπότε αυτά τα αφιερώματα αρχίζουν λίγο νωρίτερα. Καλά να είμαστε, λογικά θα ακολουθήσουν κι άλλα μέχρι να δούμε ξανά τον Θρύλο στο παρκέ.

Covid-19 και «παύλα»: Είναι το φετινό πρωτάθλημα ο απόλυτος αυτοσκοπός;

Η μεγάλη ανησυχία που διακατέχει σήμερα τη διοίκηση του Ολυμπιακού είναι η «παύλα», δηλαδή η διακοπή του πρωταθλήματος χωρίς ανάδειξη πρωταθλητή. Για τον λόγο αυτό, καταβάλλει κάθε προσπάθεια να συνεχιστεί το πρωτάθλημα ακόμη και μέσα σε φουλ καλοκαιρινή περίοδο, προκειμένου να μη χαθεί ο τίτλος του πρωταθλητή. Ένας τίτλος που δεν είναι μόνο σίγουρος, αλλά το κυριότερο, είναι και δίκαιος, σύμφωνα με τη διαδρομή της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος.

Ένα συχνό δρομολόγιο: από τον Ηρακλή στον Ολυμπιακό

Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης είναι η ομάδα, που, ιστορικά και διαχρονικά, έχει δώσει στον Ολυμπιακό τους περισσότερους και καλύτερους ποδοσφαιριστές. Και άλλες ομάδες έχουν δώσει πολλούς και καλούς παίκτες στον Ολυμπιακό, αλλά ένας συνδυασμός κριτηρίων αριθμού και αξίας παικτών βγάζει μάλλον πρώτο τον Ηρακλή. Ακόμη και οι παίκτες που δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα στον Ολυμπιακό ήταν παίκτες μεγάλης ποιότητας, των οποίων οι μεταγραφές προκάλεσαν πάταγο. Το χαρακτηριστικό τους ότι όλοι όσοι πήγαν στον Ολυμπιακό, πλην ενός, κατέκτησαν τίτλους, που δεν θα κατακτούσαν ποτέ.

Δέκα ζωές σε μια

Στη ζωή υπάρχουν μέρες που δεν σε γεμίζει τίποτα. Εκτελείς κανονικά σχεδόν μηχανικά τις υποχρεώσεις σου σε μια ιδιόμορφη επανάληψη της μονοτονίας. Αν παρομοιάζαμε την ζωή με ένα καρδιογράφημα, ο Ολυμπιακός θα ήταν οι κορυφώσεις που κάνει η καμπύλη.

Τίποτα δεν είναι ίδιο, φίλε

Περίεργες μέρες… Προσπαθεί να ξεφύγει το μυαλό, αλλά δεν τα καταφέρνει. Ή μήπως… Αυτές τις ημέρες ήθελα να γράψω, και ευγνωμονώ τη συντροφιά σας που μου το επιτρέπει. 

Από μικρός, δεν έδινα σημασία στις στιγμές που ζούσα, αναπολούσα το παρελθόν που δεν έζησα κι έχανα το παρόν… Ο Ολυμπιακός μας, όμως, έγραφε, γράφει και θα γράφει ιστορία. Την ακουμπάμε και εμείς από παιδάκια, έφηβοι και μεγάλοι σε ηλικία. Κάπως έτσι, ανατρέχω σε μια συγκλονιστική στιγμή της ιστορίας μας, μια στιγμή που έζησε η γενιά μου. Την «ακούμπησε», δάκρυσε.. 

Βρίζοντας τον Ασλανίδη: Πώς η ομάδα μπάσκετ επέστρεψε το 1972 στην Ευρώπη

Ασφαλώς γνωρίζετε ότι ο Ολυμπιακός ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα μπάσκετ που έπαιξε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών με αντίπαλο την τουρκική Γαλατά Σαράι τον Νοέμβριο του 1960. Ακολούθησε ως γνωστό μια περίοδος παρακμής, που έθεσε τον Ολυμπιακό εκτός διοργανώσεων Ευρώπης. Το όνειρο της επιστροφής της ομάδας μπάσκετ σε αγώνες της Ευρώπης άργησε πολύ. Χρειάστηκε να περάσουν 12 χρόνια για να ξαναγυρίσει ο Ολυμπιακός στον χώρο που αργότερα θα διέπρεπε. Ήταν το έτος 1972.