Ήταν 26.9.1996 όταν ο Ολυμπιακός ερχόταν ισόπαλος (2-2) με την ουγγρική Φερεντσβάρος για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στο Καραϊσκάκη. Έτσι βιώσαμε έναν ευρωπαϊκό αποκλεισμό, που τότε δεν ήταν μεγάλη αποτυχία για την ομάδα, αν και οι μεταγραφές που είχαν γίνει, σε συνδυασμό με την έλευση του Μπάγεβιτς, είχαν δημιουργήσει στον κόσμο μεγάλες προσδοκίες. Ήμουν στην 7 και θυμάμαι την έντονη απογοήτευση που είχα νιώσει, καθώς η δίψα για διάκριση στην Ευρώπη πάντα υπήρχε, χωρίς να ξεχνάμε τη δεκαετία που είχε περάσει χωρίς πρωτάθλημα. Στις συζητήσεις με τους άλλους γαύρους, εμφανιζόταν πάντα η προοπτική του πρωταθλήματος ως κυρίαρχη. Συνεπώς υπήρχε μία ανοχή στο ατυχές αποτέλεσμα, η οποία βασιζόταν στην ελπίδα μίας χρονιάς αναδιοργάνωσης σε όλα τα επίπεδα, χωρίς ευρωπαϊκά παιχνίδια, με καθαρό στόχο το πολυπόθητο ελληνικό πρωτάθλημα.
