Νίκολα Βούισιτς: Ένας playmaker ρακέτας που ήρθε αργά

Τρεις παίκτες έχουν σημειώσει triple double στην Euroleague, όπως τη γνωρίζουμε από το 2000 κι έπειτα. Ο τελευταίος που το πέτυχε είναι η φετινή μεταγραφή του Ολυμπιακού ο Κόντι Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ, οπότε είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε τον παίκτη που σημείωσε τα 2 πρώτα triple double στη διοργάνωση και εννοείται έχει ερυθρόλευκο παρελθόν.

Του Mad Prophet

Η αλήθεια είναι πως κάθε καλοκαίρι έγραφαν για εκείνον πως αποτελεί μεταγραφικό στόχο του Παναθηναϊκού, αλλά τελικά ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό των ερυθρόλευκων. Αφού προηγουμένως ο Ολυμπιακός περίμενε την αποδέσμευση του Λάζαρου Παπαδόπουλου από τη Ρεάλ Μαδρίτης, ο οποίος ήταν ο πρωταρχικός στόχος, όμως η κωλυσιεργία στο συγκεκριμένο ζήτημα έστρεψε τον Ολυμπιακό στη λύση Βούισιτς. Πιο συγκεκριμένα, στις 18 Ιουνίου του 2008, ο 30χρονος Κροάτης σέντερ, ανακοινώνεται πως συμφώνησε με τον Ολυμπιακό για τα επόμενα δυο χρόνια, με ετήσιες απολαβές που θα ξεπερνούν τα δυο εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Ο Βούισιτς στις πρώτες δηλώσεις ως παίκτης των ερυθρόλευκων είχε δηλώσει τα εξής: 

«Αυτό είναι σίγουρα ένα τεράστιο βήμα για μένα. Πέρασα έξι χρόνια γεμάτα επιτυχίες στο Τελ Αβίβ, αλλά νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αλλάξω ομάδα και πιστεύω ότι διάλεξα την καλύτερη για μένα. Έχω φτάσει σ’ ένα επίπεδο που με ενδιαφέρει μόνο να βρίσκομαι στην κορυφή και πιστεύω ότι με τον Ολυμπιακό θα το πετύχω. Ξέρω τον προπονητή και ξέρω τι προσπαθεί να χτίσει η ομάδα. Μου αρέσουν όλα. Ξέρω τη μεγάλη παράδοση που έχει η ομάδα, αλλά μ’ όποιον κι αν μίλησα για να δω πως είναι τα πράγματα, μου είπαν ένα πράγμα. Πήγαινε στον Ολυμπιακό. Δεν υπήρξε κανείς να μου πει κάτι το αρνητικό κι αυτό ήταν σίγουρα σημαντικό. Δουλεύω ήδη και θα συνεχίσω να το κάνω. Οι τραυματισμοί που είχα ήταν θέμα κακής τύχης και ανήκουν στο παρελθόν. Είμαι απόλυτα υγιής και όποιος με αμφισβητεί θα το διαπιστώσει μέσα στο γήπεδο».

Βέβαια για να φτάσουμε στην επίσημη ανακοίνωση της μεταγραφής, οι Πειραιώτες πέρασαν τον Βούισιτς από εξονυχιστικό έλεγχο, καθώς τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπισε την περασμένη αγωνιστική περίοδο ήταν πολλά, με τις εξετάσεις να βγαίνουν καθαρές, εκτός από μια μικρή χονδροπάθεια στο ένα γόνατο και τενοντίτιδα στον έναν ώμο, για τα οποία κρίθηκε από το ιατρικό τιμ πως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Επιπλέον, εκείνο το καλοκαίρι οι Αγγελόπουλοι ανέβασαν στα ύψη το μπάτζετ, φέρνοντας, μεταξύ άλλων, τους Παπαλουκά, Τσίλντρες, Χαλπερίν, Έρτσεγκ, Πελεκάνο και στα μέσα της σεζόν τον Τζανίρο Πάργκο. Η ερυθρόλευκη φροντ-λάιν απαρτιζόταν από τους Σχορτσιανίτη, Μπουρούση, Βούισιτς, Πρίντεζη, Βασιλόπουλο, Έρτσεγκ και Βουγιούκα. Ακόμα καλύτερα στο κλίμα της εποχής μας βάζει ένα άρθρο του ισπανικού site solobasket για τους 25 πιο ακριβούς παίκτες της Ευρώπης που θα αγωνιστούν τη σεζόν 2008.09, όπου βλέπουμε πως ο Βούισιτς δεσπόζει στην 15η θέση της λίστας, με άλλους τρεις ερυθρόλευκους να βρίσκονται ψηλότερα στην κατάταξη, σε μια αρκετά ωραία και ρετρό λίστα με σπουδαία ονόματα.

Αναλυτικά η λίστα:

1. Κάρλος Ντελφίνο (Κίμκι) 6.8 εκ. ευρώ

2. Τζος Τσίλντρες (Ολυμπιακός) 4.5 εκ. ευρώ

3. Σαρούνας Γιασικεβίτσιους (Παναθηναϊκός) 3.5 εκ. ευρώ

4. Θοδωρής Παπαλουκάς (Ολυμπιακός) 3.5 εκ. ευρώ

5. Χουάν Κάρλος Ναβάρο (Μπαρτσελόνα) 3 εκ. ευρώ

6. Νέναντ Κρστιτς (Ντιναμό περιχώρων Μόσχας) 3 εκ. ευρώ

7. Χόρχε Γκαρμπαχόσα (Κίμκι) 3 εκ. ευρώ

8. Μπόστιαν Νάχμπαρ (Ντιναμό Μόσχας) 3 εκ. ευρώ

9. Ματίαζ Σμόντις (ΤΣΣΚΑ) 2.5 εκ. ευρώ

10. Τζανίρο Πάργκο (Ντιναμό Μόσχας) 2.5 εκ. ευρώ

11. Ερλ Μπόικινς (Βίρτους Μπολόνια) 2.2 εκ. ευρώ

12. Γκόρνταν Γκίριτσεκ (Φενέρμπαχτσε Ούλκερ) 2.2 εκ. ευρώ

13. Άρβιντας Ματσιγιάουσκας (Ολυμπιακός) 2.2 εκ. ευρώ

14. Λάζαρος Παπαδόπουλος (Ρεάλ) 2 εκ. ευρώ

15. Νίκολα Βούισιτς (Ολυμπιακός) 2 εκ. ευρώ

16. Αλεξέι Ζεβροσένκο (ΤΣΣΚΑ) 2 εκ. ευρώ

17. Ραμούνας Σισκάουσκας (ΤΣΣΚΑ) 2 εκ. ευρώ

18. Ντέιβιντ Άντερσεν (Μπαρτσελόνα) 2 εκ. ευρώ

19. Τζερόμ Μουαζό (Κίμκι) 2 εκ. ευρώ

20. Δημήτρης Διαμαντίδης (Παναθηναϊκός) 1.9 εκ. ευρώ

21. Βασίλης Σπανούλης (Παναθηναϊκός) 1.8 εκ. ευρώ

22. Τζέι Αρ Χόλντεν (ΤΣΣΚΑ) 1.8 εκ. ευρώ

23. Φραν Βάθκεθ (Μπαρτσελόνα) 1.8 εκ. ευρώ

24. Τέρενς Μόρις (ΤΣΣΚΑ) 1.7 εκ. ευρώ

25. Κάρλος Αρόγιο (Μακάμπι Τελ Αβίβ) 1.7 εκ. ευρώ

Το πρόβλημα ήταν ότι ο Βούισιτς, την περασμένη σεζόν, είχε λείψει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω τραυματισμών. Είναι ενδεικτικό πως αγωνίστηκε σε 12 από τα 25 παιχνίδια που συμμετείχε η Μακάμπι στη Euroleague. Από τα φιλικά προετοιμασίας του καλοκαιριού, φάνηκε πως ήταν επηρεασμένος και βαρύς από την έλλειψη αγώνων. Όμως ο Γιαννάκης τού έδωσε αρκετό χρόνο συμμετοχής και τον στήριξε μέχρι να επανέλθει στα γνωστά του επίπεδα. Η αλήθεια είναι πως οι 3 πρώτοι μήνες ήταν αναγνωριστικοί έως κι αδιάφοροι, με τον σέντερ να μην ξεχωρίζει. Η πρώτη φορά που είδαμε τον Βούισιτς του παρελθόντος ήταν στα μέσα του Δεκεμβρίου, σε ένα ματς της Regular Season της Euroleague, κόντρα στην Τσιμπόνα, όπου ο Ολυμπιακός επικράτησε άνετα με 93-64 και εκείνος είχε 12 πόντους, 8 ριμπάουντ και 5 ασίστ σε 24:28 λεπτά συμμετοχής. Στα μέσα του Ιανουαρίου και με το ξεκίνημα του Top-16, είδαμε έναν μεταμορφωμένο προς το καλύτερο Βούισιτς και σίγουρα την καλύτερη περίοδό του με τα ερυθρόλευκα.

Στη συγκεκριμένη φάση της διοργάνωσης, οι Πειραιώτες τερμάτισαν πρώτοι στον όμιλο με 5-1, κόντρα στις Μπασκόνια, Αρμάνι και Πρόκομ, με τον Βούισιτς να μετρά 17,3 πόντους, 4,7 ριμπάουντ, 3,5 ασίστ, 1,8 κλεψίματα και 21,5 PIR σε 26:26 λεπτά συμμετοχής σε αυτά τα 6 παιχνίδια. Ειδικά στο ματς κόντρα στην Αρμάνι, σημείωσε 27 πόντους, με τον Ολυμπιακό να κερδίζει με 84-81 και να κλειδώνει την πρόκριση στους 8 της διοργάνωσης. Παράλληλα, την ίδια περίοδο, αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του Φεβρουαρίου στην Α1, με τον Κροάτη σέντερ να έχει 15 πόντους, 5 ριμπάουντ και 2,5 ασίστ κατά μέσο όρο σε 4 αγώνες, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εξασφάλιση της 1ης θέσης στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Την 1η Μαρτίου του 2009, ο Ολυμπιακός υποδέχτηκε για το πρωτάθλημα τον Παναθηναϊκό, κερδίζοντας τον με 77-75, με τον Βούισιτς να πετυχαίνει 14 πόντους και την ομάδα, αφού είχε εξασφαλίσει το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας για το πρωτάθλημα, να έχει τον χρόνο να επικεντρωθεί στη σειρά με τη Ρεάλ για τα προημιτελικά της Euroleague. Στο 1ο ματς στο ΣΕΦ ο Βούισιτς μπήκε φορτσάτος, βάζοντας τους 14 από τους 23 πόντους των ερυθρόλευκων, δίνοντας τη σκυτάλη σε έναν εξαιρετικό Παπαλουκά να οδηγήσει την ομάδα στη νίκη με 88-79 και το 1-0 στη σειρά. Στο επόμενο παιχνίδι στο ΣΕΦ ήταν πάλι από τους πρωταγωνιστές στη νίκη της ομάδας και ο Ολυμπιακός πήγαινε στη Μαδρίτη με 2-0 στη σειρά, όμως ο Κροάτης είχε αποκομίσει ένα αιμάτωμα και έπαιξε με δική του απόφαση, αλλά τελικά αναγκάστηκε να αποχωρήσει στα πρώτα λεπτά του επόμενου αγώνα και σ’ αυτό το σημείο μπορούμε να πούμε πως ανακόπηκε το ασύλληπτο δίμηνο που είχε με τα ερυθρόλευκα. Ο Βούισιτς επέστρεψε μετά από 2 εβδομάδες, με τον Ολυμπιακό να έχει πάρει την πρόκριση για το F4 στο Βερολίνο, όπου στον ημιτελικό θα αντιμετώπιζε τον Παναθηναϊκό. Αξίζει να σημειωθεί πως η αμέσως προηγούμενη παρουσία του Ολυμπιακού σε Final Four ήταν 10 ολόκληρα χρόνια πριν, το 1999, μια απλή υπενθύμιση για να μη θεωρούμε ποτέ τίποτα δεδομένο και πόσο τεράστιο ιστορικό επίτευγμα είναι οι 5 συνεχόμενες προκρίσεις της τωρινής ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Στον ημιτελικό κόντρα στον Παναθηναϊκό είχε ένα κακό 1ο ημίχρονο, με μόλις 2 πόντους και 1/5 σουτ, ανέβηκε αισθητά στο 2ο ημίχρονο, όπου σκόραρε 12 πόντους αλλά στην προτελευταία επίθεση του αγώνα, με το σκορ στο 82-84, σούταρε ένα αψυχολόγητο κι άστοχο τρίποντο. Στους τελικούς του πρωταθλήματος, δεν κατάφερε να βοηθήσει την ομάδα, έκανε μέτριες εμφανίσεις, με το πλεονέκτημα έδρας να χάνεται στον 1ο αγώνα, με την αξέχαστη σφαγή όταν δεν δόθηκε φάουλ στην τελευταία φάση του αγώνα στον Παπαλουκά.

Την επόμενη σεζόν, ο Ολυμπιακός συνέχισε την προσπάθεια για να επιστρέψει στην κορυφή, συνεχίζοντας τις εντυπωσιακές μεταγραφές με αποκορύφωμα τον ερχομό του Λίνας Κλέιζα· παράλληλα είχε παρθεί η απόφαση να στηριχτεί και να δοθούν τα κλειδιά της ομάδας στον ανερχόμενο Μίλος Τεόντοσιτς. Όσον αφορά τον Βούισιτς υπήρξαν σκέψεις να κοπεί από το πρωτάθλημα και τη θέση να την πάρει ο άγνωστος τότε Πάτρικ Μπέβερλι που είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του. Βέβαια θα ήταν πολύ δύσκολη μια τέτοια απόφαση με τόσο βαρύ συμβόλαιο, αλλά ο Ουέιφερ έφυγε πολύ νωρίς και έβγαλε την ομάδα από τη δύσκολη θέση για να αποφασίσει. Έτσι ο Ολυμπιακός θα ξεκινούσε τη σεζόν 2009/10 στους ψηλούς με τον «αναγεννημένο» Σχορτσιανίτη που θα έπαιρνε την τελευταία του ευκαιρία στην ομάδα και τους Μπουρούση, Βούισιτς, Γλυνιαδάκη, Κλέιζα, Μαυροκεφαλίδη και Βασιλόπουλο.

Στη 2η και τελευταία χρονιά του με τα ερυθρόλευκα, πήγε πιο πίσω στο rotation. Ο χρόνος συμμετοχής του μειώθηκε αισθητά: από τα περίπου 22 λεπτά που έπαιζε την προηγούμενη σεζόν στην Euroleague, έπεσε στα 14 λεπτά μ.ό. ανά αγώνα. Παρ’ όλα αυτά, όταν αγωνιζόταν, κατάφερε να είναι επιδραστικός στο επιθετικό κομμάτι. Ειδικότερα στη regular season και το Top-16, υπήρξαν βραδιές που βοήθησε σημαντικά για να φτάσει η ομάδα στη νίκη. Όσο όμως προχωρούσαμε στο κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, τόσο λιγότερο έπαιζε. Στο Final Four στο Παρίσι, αγωνίστηκε συνολικά 6 λεπτά και στα 2 παιχνίδια: επίσης χαμηλή συγκομιδή είχε και στους χαμένους ελληνικούς τελικούς. Τουλάχιστον πρόλαβε να πανηγυρίσει τον πρώτο τίτλο επί εποχής Αγγελόπουλων και τον επόμενο αμέσως μετά το 2002, το Κύπελλο Ελλάδας, όπου οι ερυθρόλευκοι επικράτησαν του Παναθηναϊκού με 68-64, με τον Βούισιτς να σημειώνει 4 πόντους. Μ’ αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η διετία του στον Ολυμπιακό και προφανώς δεν υπήρξαν σκέψεις ανανέωσης του συμβολαίου του, σε μια ομάδα που θα αναμορφωνόταν με την επιστροφή του Ντούσαν Ίβκοβιτς και επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον Κροάτη με τον Ράσο Νεστέροβιτς.

Είναι δεδομένο πως ο Βούισιτς είναι ένας από τους κορυφαίους σέντερ όλων των εποχών στην Ευρώπη. Ήταν τρομακτικός ο τρόπος που μοίραζε το παιχνίδι από τη ρακέτα και δεν χαρακτηρίστηκε άδικα ως playmaker του low post. Αδιανόητο μυαλό και εξαιρετικός πασέρ, εκτός του επιθετικού του ταλέντου, με αρκετές δουλεμένες κινήσεις στο παιχνίδι του. Ποτέ δεν υπήρξε αμυντικός ογκόλιθος και ο Γκέρσον ήξερε να κρύψει αυτή την αδυναμία, πλαισιώνοντάς τον με αθλητικούς συμπαίκτες, σε αντίθεση με τον Γιαννάκη που δεν φημιζόταν για τον εύστοχο σχεδιασμό του. Ο Βούισιτς, με κάποιες εξαιρέσεις, δεν έπιασε ποτέ τα επίπεδά του στη Μακάμπι. Στην καλή του βραδιά στον Ολυμπιακό ανέβαζε την υπόλοιπη ομάδα 1 με 2 επίπεδα. Όμως ήταν υπερβολικά αργός, σε σημείο να τον σημαδεύουν διαρκώς οι αντίπαλοι και να είναι ο αδύναμος κρίκος της άμυνας. Γράψαμε στην αρχή του κειμένου πως τον κυνηγούσε χρόνια ο Παναθηναϊκός, αλλά την ίδια χρονιά που ο Βούισιτς ήρθε στον Πειραιά, ο Πέκοβιτς πήγε στους πράσινους, με τον τελευταίο να κερδίζει κατά κράτος όλες τις μονομαχίες με τον ερυθρόλευκο σέντερ.

Βέβαια έχει το ελαφρυντικό πως την 1η σεζόν η ομάδα είχε ξεκινήσει το σχεδιασμό με 4 σέντερ και στο τέλος της σεζόν κατέληξε να παίζει κυρίως εκείνος. Ο Μπουρούσης έπαιρνε χρόνο στο 4, ο Σχορτσιανίτης ήταν εκτός αγώνων από ένα σημείο και μετά κι ο Βουγιούκας δεν ήταν έτοιμος για αυτό το επίπεδο. Ο Κροάτης κουβάλησε τη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα και πράγματι ανέβασε όλη την ομάδα στο Top-16, τότε κυριολεκτικά είδαμε τον πραγματικά σπουδαίο Βούισιτς του παρελθόντος, όμως έκλεισε άσχημα τη χρονιά στους τελικούς κόντρα στον Παναθηναϊκό, με την κόπωση να είναι εμφανής. Σίγουρα με σωστή διαχείριση από κάποιον άλλον προπονητή, θα βλέπαμε καλύτερα πράγματα από τον Βούισιτς και θα τον εκμεταλλευόταν σωστά, ειδικά στην επίθεση, όπου και στην κακή του μέρα μπορούσε να διασπάσει με το παιχνίδι του την αντίπαλη άμυνα.

Η αλήθεια είναι πως έχει δημιουργήσει καλές σχέσεις με τον κόσμο και την ομάδα, οι δηλώσεις του πάντα ήταν μετρημένες και σωστές, έδειχνε να γνωρίζει πού βρίσκεται, να νιώθει την πίεση για επιστροφή στους τίτλους --λογικό με το background που είχε--, αλλά δυστυχώς τις κρίσιμες στιγμές τα πόδια δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το μυαλό. Επίσης οι συμπαίκτες του έλεγαν τα καλύτερα για την παρουσία του στα αποδυτήρια. Χαρακτηριστικά, ο Τσιλντρες, σε συνέντευξή του στην Euroleague, είχε δηλώσει πως οι Βούισιτς, Χαλπερίν και Παπαλουκάς τον είχαν βοηθήσει περισσότερο ώστε να προσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό παιχνίδι και ότι οι δυο πρώτοι ήταν τα μεγαλύτερα πειραχτήρια προς τους συμπαίκτες τους.

Ο Νίκολα Βούισιτς γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1978 στο Βργκόρατς της Δαλματίας στην Κροατία και εντάχθηκε από πολύ μικρός στις ακαδημίες της ΚΚ Σπλιτ, η οποία προηγουμένως ονομαζόταν Γιουγκοπλάστικα και είχε γράψει σπουδαία ιστορία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Βούισιτς αμέσως ξεχώρισε με το ύψος του, που έφτανε ως τα 2.11 και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Σπλιτ το 1995 σε ηλικία 17 ετών. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών και αμέσως ξεχώρισε, παίζοντας ως βασικός σε ηλικία 18 ετών, όπου αντιμετώπισε σε 2 παιχνίδια και τον Παναθηναϊκό του Μάλκοβιτς και των Ντίνκινς, Κοχ, Αμίτσι και Σκονοκίνι. Την επόμενη χρονιά, αντιμετώπισε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών και τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς και των Χόκινς, Καρνισόβας και Ρότζερς. Ο Κροάτης σέντερ αγωνίστηκε στη Σπλιτ ως το 2001 και σ’ αυτό το διάστημα κατέκτησε ένα κύπελλο Κροατίας.

Τότε τον επέλεξε η Μακάμπι ως αντικαταστάτη του Νέιτ Χάφμαν, όμως ο τελευταίος αποφάσισε να μην αποχωρήσει και να αγωνιστεί για άλλη μια σεζόν, οπότε ο Βούισιτς πήγε ως δανεικός στη Βιλερμπάν για τη σεζόν 2001/02. Στη γαλλική ομάδα, ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές και από τους λόγους που κατέκτησαν το πρωτάθλημα μετά από 21 ολόκληρα χρόνια.

Την επόμενη σεζόν, επέστρεψε στη Μακάμπι, όπου ως το 2008 μεγαλούργησε και έζησε τις σπουδαιότερες βραδιές της καριέρας του. Φυσικά ξεχωρίζει η back-to-back κατάκτηση της Euroleague το 2004 και το 2005. Επίσης πανηγύρισε 5 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα. Όμως το 2006 άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα προβλήματα με τη μέση του, τα οποία τον ταλαιπώρησαν μέχρι το τέλος της καριέρας του. Φυσικά, highlight της καριέρας του σ’ αυτό το διάστημα είναι τα 2 triple double που σημείωσε στην Euroleague. Το 1ο το πέτυχε στις 3 Νοεμβρίου 2005, στον αγώνα απέναντι στην Πρόκομ όπου είχε 11 πόντους, 12 ριμπάουντ και 11 ασίστ. Τον επόμενο χρόνο, στις 30 Νοεμβρίου 2006, πέτυχε το 2ο triple double απέναντι στην Ολίμπια Λιουμπλιάνας με 27 πόντους, 10 ριμπάουντ και 10 ασίστ.

Μετά τον Ολυμπιακό, ακολούθησε μια μέτρια έως κακή σεζόν με την Εφές, για να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ, τη Σπλιτ, για τη διετία 2011-2013. Πέρα από τις 2 κατακτήσεις της Euroleague, αναδείχθηκε τρεις φορές μέλος της καλύτερης πεντάδας της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης και δυο φορές στη δεύτερη καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Το 2022, επιλέχθηκε ως o 11ος Euroleague Legend μετά τους Θοδωρή Παπαλουκά, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, Ραμούνας Σισκάουσκας, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Δημήτρη Διαμαντίδη, Μιρσάντ Τουρκσάν, Φελίπε Ρέγιες, Βασίλη Σπανούλη, Ντούσαν Ίβκοβιτς και Σιμόν Μιζράχι και το 2025 επιλέχθηκε στην All-25 Euroleague ομάδα.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε διακρίσεις με τις ομάδες παίδων και εφήβων, επιπλέον με την ανδρών ήταν σταθερό μέλος από το 1999 έως το 2009, χωρίς να καταφέρει να κερδίσει κάποιο μετάλλιο.

Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, δημιούργησε τη δική του ακαδημία μπάσκετ στο Σπλιτ, από την οποία τα πιο γνωστά ονόματα που βγήκαν ήταν οι Άντε Ζίζιτς και Ντράγκαν Μπέντερ. Τη σεζόν 2013/14, ανέλαβε ως team manager στη Μακάμπι, μια θέση στην οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα και πολλές φορές έχει δεχτεί την κριτική για την απώλεια εγχώριων τίτλων και την αποτυχία να προκριθεί η ομάδα του στα πλέι-οφ της Euroleague.

Με αφορμή το Final Four του 2026 στην Αθήνα βρέθηκε στην Ελλάδα κι έδωσε διάφορες συνεντεύξεις σε ελληνικά μέσα, μερικές από τις ατάκες του που ξεχώρισαν είναι οι εξής: 

«Έρχομαι συχνά στην Αθήνα και έχω μόνο θετικές αναμνήσεις. Είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να βρίσκεσαι, βρίσκω τους φίλους μου από τον Ολυμπιακό, αλλά και από τον Παναθηναϊκό. Κυρίως από τον Ολυμπιακό, που είναι η ομάδα μου» και «Νομίζω ήταν το 2009 στο Βερολίνο, όπου χάσαμε από τον Παναθηναϊκό. Ήταν μία σκληρή ήττα. Το να χάνεις ένα ματς σε Final Four ή τελικό είναι δύσκολο».

Statistics

Τη σεζόν 2008/09 σε 21 παιχνίδια στην Euroleague ξεκίνησε τα 20 ως βασικός και είχε 11.4 πόντους μ.ό. (92/162 δίποντα με 56.8%, 2/8 τρίποντα με 25%, 49/76 βολές με 64.5%), 3.8 ριμπάουντ (2.8 αμυντικά, 1 επιθετικά), 2.6 ασίστ, 0.8 κλεψίματα, 0.5 μπλοκ, 13.9 PIR σε 22:09 λεπτά συμμετοχής.

Σε 32 συμμετοχές πρωταθλήματος είχε 8.8 πόντους μ.ό. (115/197 δίποντα με 58.38%, 1/9 τρίποντα με 11.11%, 48/68 βολές με 70.59%), 3.7 ριμπάουντ (2.8 αμυντικά, 0.9 επιθετικά), 2.4 ασίστ, 0.5 κλεψίματα και 0.4 μπλοκ σε 19.7 λεπτά αγώνα.

Την επόμενη σεζόν σε 22 παιχνίδια στην Euroleague ξεκίνησε το 1 ως βασικός και είχε 7.4 πόντους μ.ό. (66/109 δίποντα με 60.6%, 0/4 τρίποντα, 30/52 βολές με 57.7%), 2.7 ριμπάουντ (1.7 αμυντικά, 1 επιθετικά), 1.7 ασίστ, 0.5 κλεψίματα, 0.3 μπλοκ, 8.3 PIR σε 14:18 λεπτά συμμετοχής.

Σε 31 συμμετοχές πρωταθλήματος είχε 6.5 πόντους μ.ό. (81/134 δίποντα με 60.45%, 1/1 τρίποντα, 36/53 βολές με 67.92%), 2.4 ριμπάουντ (1.5 αμυντικά, 0.9 επιθετικά), 1.3 ασίστ, 0.5 κλεψίματα και 0.2 μπλοκ σε 12 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα.

Συνολικά αγωνίστηκε σε 113 επίσημους αγώνες με τον Ολυμπιακό σ’ αυτή τη διετία.

Fun Fact

Με το 7 στην πλάτη προφανώς έχει συνδεθεί ο Βασίλης Σπανούλης στο τμήμα, ενώ, μεταξύ άλλων, έχει μείνει στη συνείδηση του κόσμου να το φορούν οι θρυλικοί Αργύρης Καμπούρης και Πολ Διάκουλας. Επιπλέον το είχαν επιλέξει οι Δημήτρης Παπανικολάου, Μάρκοβιτς, Μιλισάβλιεβιτς, Ζορόσκι και Ματσιγιάουσκας. Όμως ο τελευταίος παίκτης που φόρεσε τη φανέλα με τον συγκεκριμένο αριθμό πριν τον Σπανούλη ήταν ο Νίκολα Βούισιτς.

Highlight

Δεν έχει κάθε μέρα την τύχη μια ευρωπαϊκή ομάδα να αντιμετωπίζει σε αγώνα μια αντίστοιχη από το NBA. Ο Ολυμπιακός, τον Οκτώβριο του 2009, ταξίδεψε στην Αμερική για να αντιμετωπίσει τους Σαν Αντόνιο Σπερς και τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Στο πρώτο παιχνίδι εναντίον των Σπερς του Πόποβιτς, ο Ολυμπιακός αναμετρήθηκε με τους Πάρκερ, Τζινόμπιλι και τον πρώην ερυθρόλευκο Ρότζερ Μέισον, με τον Νίκολα Βούισιτς να αγωνίζεται για 11 λεπτά και να σημειώνει 4 πόντους με 2/3 δίποντα στην ήττα με 107-89.

Στον επόμενο αγώνα κόντρα στους Καβαλίερς του Λεμπρόν Τζέιμς, του Σακίλ Ο’ Νιλ και του πρώην συμπαίκτη του Βούισιτς, Άντονι Πάρκερ, ο Κροάτης τα πήγε καλύτερα, αγωνίστηκε για 21 λεπτά με 9 πόντους (4/8 δίποντα) και 4 ριμπάουντ στην ήττα με 111-94.

MVP

Προφανώς αν πρέπει να επιλεχθεί ένα παιχνίδι, είναι από το Top-16 της σεζόν 2008/09. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στον όμιλο με τις Μπασκόνια, Αρμάνι Μιλάνο και Πρόκομ. Με ρεκόρ 1-1 ταξιδεύει στην Πολωνία για την 3η αγωνιστική όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με την Πρόκομ και στο ρόστερ της ξεχωρίζει ο Κιντέλ Γουντς, έχοντας ως συμπαίκτες τους Ντέιβιντ Λόγκαν, Ντάνιελ Γιούιν. Ο Βούισιτς θα βρει απέναντί του τον, γνωστό από το πέρασμά του από Παναθηναϊκό και Μαρούσι, Πάτρικ Μπεργκ και θα κάνει πάρτι. Ο Κροάτης μόλις μέσα σε 22 λεπτά σημείωσε 21 πόντους, μάζεψε 7 ριμπάουντ και επιπλέον είχε 4 ασίστ και 3 κλεψίματα, οδηγώντας τον Ολυμπιακό στο άνετο 68-93.