Όπως όλα δείχνουν, ο Ολυμπιακός θα χρησιμοποιεί ως έδρα τη Sunel Arena από τη νέα σεζόν και για όσο διάστημα χρειαστεί. Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο των Άνω Λιοσίων, το οποίο κατασκευάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, δεν είναι το μοναδικό γήπεδο του προαστίου της Δυτικής Αττικής. Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται το 3ο Κλειστό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων, ή όπως είναι περισσότερο γνωστό, το Κλειστό Γυμναστήριο Ζωφριάς. Η ΑΕΚ το είχε χρησιμοποιήσει ως έδρα στο παρελθόν και εκεί ο Ολυμπιακός πέτυχε μία από τις πιο ιστορικές νίκες του τμήματος, παρότι στο τέλος της ημέρας δεν του χάρισε κάποιον τίτλο.
Πιθανότατα η σεζόν 2003/04 συνοδεύτηκε από τις μεγαλύτερες προσδοκίες και φιλοδοξίες που είχαν δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό πριν από τη χρυσή εποχή των αδελφών Αγγελόπουλων. Εκείνο το καλοκαίρι, στην ομάδα του Σούμποτιτς προστέθηκαν οι Λιαδέλης, Διαμαντόπουλος, Γκόρενς, Γιούρακ, Μιλισάβλιεβιτς, Μπάγκαριτς, Βολκοβίσκι και ο Καλαμπόκης, που σήμερα βρίσκεται στο πλάι του Μπαρτζώκα. Όλοι αυτοί ήρθαν να πλαισιώσουν τους Τόμιτς, Χαρίση και Γιαννουζάκο και, όπως ήταν φυσικό, ο πήχης είχε ανέβει αρκετά ενόψει της νέας σεζόν.
Στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς, απέναντι στο Ηράκλειο για τη φάση των «16» του Κυπέλλου Ελλάδας, οι ερυθρόλευκοι επικράτησαν άνετα με 54-84, την ίδια ώρα που ο Παναθηναϊκός γνώριζε εντός έδρας ήττα με 82-90 από τον Απόλλωνα Πάτρας. Στα προημιτελικά, οι Πειραιώτες θα αντιμετώπιζαν εκτός έδρας την ΑΕΚ στο 3ο Κλειστό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων.
Ο αγώνας είχε προγραμματιστεί για την 1η Οκτωβρίου του 2003 και είχαν διατεθεί μόλις 900 εισιτήρια, 450 για κάθε ομάδα, με τους οπαδούς να μοιράζονται στις δύο εξέδρες του κλειστού. Οι οπαδοί των δύο ομάδων είχαν ήδη συγκρουστεί έξω από το κλειστό, με τον πετροπόλεμο να διαρκεί αρκετά λεπτά, ενώ και στο εσωτερικό του γηπέδου το κλίμα ήταν τεταμένο πολύ πριν από το πρώτο τζάμπολ. Λίγο πριν από την έναρξη της αναμέτρησης, την ώρα που οι παίκτες του Ολυμπιακού άκουγαν τις τελευταίες οδηγίες του Λευτέρη Σούμποτιτς, ο Μπόρις Γκόρενς δέχθηκε ένα κομμάτι τζαμιού στο κεφάλι. Ο Σλοβένος αποχώρησε αιμόφυρτος και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου του έγιναν ράμματα, ενώ διαιτητές και ομάδες κατευθύνθηκαν στα αποδυτήρια. Οι παίκτες του Ολυμπιακού, εμφανώς σοκαρισμένοι, αρχικά δεν επιθυμούσαν να επιστρέψουν στο παρκέ, θεωρώντας πως η ασφάλειά τους δεν ήταν διασφαλισμένη. Ακολούθησαν διαβουλεύσεις ανάμεσα στους διαιτητές, τους εκπροσώπους των δύο ομάδων και τη διοίκηση της ΑΕΚ, μέχρι να αποφασιστεί η διεξαγωγή της αναμέτρησης. Μέχρι να ληφθεί η τελική απόφαση, ένας οπαδός των ερυθρόλευκων εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο, έφτασε στην απέναντι εξέδρα και άρπαξε ένα πανό. Τα ΜΑΤ τον ακινητοποίησαν και φρόντισαν να επιστραφεί το πανό, γεγονός που προκάλεσε νέα ένταση ανάμεσα στους οπαδούς του Ολυμπιακού και τις αστυνομικές δυνάμεις. Τελικά, δημιουργήθηκε ένα κενό ασφαλείας πίσω από τον πάγκο των ερυθρόλευκων και το παιχνίδι ξεκίνησε περίπου μιάμιση ώρα αργότερα.
Η πολύωρη διακοπή φάνηκε αρχικά να ευνοεί περισσότερο την ΑΕΚ, η οποία μπήκε καλύτερα στο παιχνίδι βρίσκοντας ρυθμό μέσα από τον Τζένκινς και τις συνεργασίες του με τον Γλυνιαδάκη στο pick and roll. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν με 9-5, όμως ο Ολυμπιακός δεν άργησε να απαντήσει. Επιλέγοντας πιο ελεγχόμενο ρυθμό και τροφοδοτώντας συνεχώς τους ψηλούς του, βρήκε λύσεις από τους Γιούρακ και Μπάγκαριτς, οι οποίοι κυριάρχησαν στο low post, κέρδισαν επιθετικά ριμπάουντ και φόρτωσαν τους ψηλούς της ΑΕΚ με φάουλ. Το επιμέρους 11-0 έδωσε στους ερυθρόλευκους προβάδισμα 9-16, πριν η ΑΕΚ μειώσει τη διαφορά στο τέλος της πρώτης περιόδου.
Η εικόνα του αγώνα άλλαξε στη δεύτερη περίοδο. Ο Μπάγκαριτς χρεώθηκε γρήγορα με τρίτο φάουλ και έμεινε στον πάγκο σε όλη τη δεύτερη περίοδο, στερώντας από τον Ολυμπιακό μία από τις πιο αξιόπιστες επιθετικές του λύσεις. Την ίδια στιγμή ο Λιαδέλης δεν είχε ακόμη βρει επιθετικό ρυθμό, ενώ ο Τζένκινς συνέχισε να δημιουργεί προβλήματα είτε εκτελώντας είτε δημιουργώντας για τους συμπαίκτες του. Με τον Νικολαΐδη να προσφέρει στα επιθετικά ριμπάουντ και τον Ταπούτο να δίνει λύσεις στην επίθεση, η ΑΕΚ έφτασε μέχρι και στο +8. Ο Ολυμπιακός όμως αντέδρασε πριν από το τέλος του ημιχρόνου, με τους Χαρίση και Σκλάβο να δημιουργούν εύκολα καλάθια για τον Γιούρακ και τον Λιαδέλη να κερδίζει πολύτιμες βολές στον αιφνιδιασμό, μειώνοντας τη διαφορά στους τρεις πόντους.
Με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου ο Λευτέρης Σούμποτιτς προχώρησε στην πιο σημαντική του προσαρμογή, αναθέτοντας στον Χρήστο Χαρίση το μαρκάρισμα του Τζένκινς. Η πίεση πάνω στην μπάλα, σε συνδυασμό με την επιθετική άμυνα των ψηλών, περιόρισε αισθητά τον βασικό δημιουργό της ΑΕΚ και οι γηπεδούχοι έμειναν χωρίς πόντο για περισσότερο από τρία λεπτά. Με μπροστάρη τον Γιούρακ, ο Ολυμπιακός έτρεξε επιμέρους σκορ 13-4 και πέρασε μπροστά με 47-52, προτού η ΑΕΚ αντιδράσει και κλείσει την τρίτη περίοδο μόλις έναν πόντο πίσω, στο 51-52.
Η τελευταία περίοδος εξελίχθηκε σε πραγματικό ντέρμπι, με το προβάδισμα να αλλάζει συνεχώς χέρια. Η ΑΕΚ ξαναβρήκε λύσεις και ανέκτησε το προβάδισμα, όμως η αποβολή του Ταπούτου και κυρίως το πέμπτο φάουλ του Γλυνιαδάκη, ο οποίος χρεώθηκε και με τεχνική ποινή επειδή πέταξε την μπάλα διαμαρτυρόμενος για το σφύριγμα των διαιτητών, αποδυνάμωσαν σημαντικά τους γηπεδούχους. Ο Σούμποτιτς χαμήλωσε το σχήμα με την είσοδο του Διαμαντόπουλου, ο οποίος έδωσε πολύτιμες λύσεις, ενώ ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύτηκε καλύτερα τις τελευταίες κατοχές και πέρασε μπροστά με 67-69.
Η ΑΕΚ κατάφερε να ισοφαρίσει στα τελευταία δευτερόλεπτα, όταν ο Λόλις πήρε το επιθετικό ριμπάουντ και έκανε το 69-69. Ο Χρήστος Χαρίσης όμως ανέλαβε δράση και πήρε την ευθύνη της τελευταίας επίθεσης, παρότι απέμεναν επτά δευτερόλεπτα από τη λήξη του δραματικού αυτού παιχνιδιού. Κατέβασε την μπάλα, ταλαιπώρησε αρκετά τον Τζένκινς και μόλις δημιούργησε το κατάλληλο κενό μπροστά του, σηκώθηκε στον αέρα κι με ένα εύστοχο σουτ στην εκπνοή διαμόρφωσε το τελικό 69-71, με τους ερυθρόλευκους να φεύγουν τρέχοντας στην κερκίδα των οπαδών της ομάδας, πανηγυρίζοντας δεόντως την τεράστια πρόκριση. Το εντυπωσιακό είναι πως οι Πειραιώτες έφτασαν στη νίκη έχοντας 0/11 τρίποντα και 19/30 βολές. Δυστυχώς η στατιστική δεν έχει καταγράψει τις άστοχες προσπάθειες των παικτών των δύο ομάδων.
Η νίκη αυτή έστειλε τον Ολυμπιακό στο Final Four της Λαμίας, όπου λίγους μήνες αργότερα θα αγωνιζόταν με τον Ντούσαν Σάκοτα στον πάγκο, μετά την αποχώρηση του Λευτέρη Σούμποτιτς. Στον ημιτελικό οι ερυθρόλευκοι απέκλεισαν δύσκολα το Περιστέρι του Πεδουλάκη με 69-67 και αναμετρήθηκαν στον περιβόητο τελικό κόντρα στον Άρη, που η γνωστή διακοπή και επανέναρξη του ματς στέρησε ένα τίτλο που είχε τόσο ανάγκη εκείνη η ομάδα και άξιζαν αρκετοί παίκτες εκείνης της εποχής που τα έδωσαν όλα για την ομάδα. Έστω κι έτσι, θα έχουμε να θυμόμαστε ένα ματς που μπορεί να μη συνοδεύτηκε από την κατάκτηση κάποιου τίτλου, αλλά κυριολεκτικά τα είχε όλα: επεισόδια, διακοπές, τραυματισμούς και τη νίκη με το αξέχαστο buzzer beater του Χαρίση, που εκείνη τη στιγμή μας έκανε να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε πως έρχονται σπουδαίες μέρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου