### MadProphet ###
1. Παναθηναϊκός: Το ακριβότερο και βαθύτερο ρόστερ της διοργάνωσης έκανε αυτό που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, συνέχισε να αυξάνει το μπάτζετ και το βάθος αυτού του ρόστερ. Η αλήθεια είναι πως φέτος έκαναν all-in και έφεραν ισχυρά ονόματα για να εκθρονίσουν τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τον Ολυμπιακό από την κορυφή της Ευρώπης.
2. Ολυμπιακός: Ο πρωταθλητής Ευρώπης είναι εδώ έτοιμος να υπερασπιστεί τον τίτλο που με τόσο κόπο απέκτησε. Φέτος θα δούμε αλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού και όλα τα μάτια θα είναι στραμμένα στο πώς θα παρουσιαστούν στο παρκέ οι Μοντέρο και Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ. Όλα αυτά φυσικά μέχρι το Μάρτιο. Τότε ξυπνάει ο πραγματικός MVP της διοργάνωσης, ο Εβάν Φουρνιέ, που θα πάρει ξανά στις πλάτες του την ομάδα του Πειραιά.
3. Φενέρμπαχτσε: Παραμένουν στους διεκδικητές του τίτλου και σίγουρα ένα από τα φαβορί για την τετράδα του Final 4. Ο Σάρας φαίνεται να κάλυψε τα όποια κενά είχε το ρόστερ της ομάδας του, με αστερίσκο τη θέση του σέντερ, αλλά το πιθανότερο είναι πως στο τέλος της ημέρας θα χρειαστεί και φέτος ομπρέλα.
4. Ρεάλ Μαδρίτης: Ακόμη και στις χρονιές της που φάνταζε μέτρια και δεν την υπολόγιζε κανείς, κατάφερνε να φτάσει πολύ μακριά στη διοργάνωση. Πόσο μάλλον φέτος που δείχνει ενισχυμένη με έναν εξαιρετικό κόουτς, που αν οι παίκτες του παίξουν το μπάσκετ που επιθυμεί, θα είναι στα σοβαρά φαβορί για κατάκτηση του τίτλου.
5. Ντουμπάι: Σαν άξιος εκπρόσωπος των νεόπλουτων αυτής της λίγκας δημιούργησε ένα stacked roster, αποκτώντας όσους παίκτες μπορούσε. Πραγματικά είναι πρόκληση πως θα μοιραστούν οι ρόλοι και οι χρόνοι σ’ αυτή την ομάδα. Το δυνατό τους χαρτί φυσικά είναι ο Τσάβι Πασκουάλ στον πάγκο και σίγουρα θα έχουν ένα καλό πλασάρισμα στη regular season. Ευχή να ξεμπερδεύουμε σύντομα μαζί τους και επιτέλους να πάρει τη θέση τους μια ομάδα με ιστορία και κόσμο -- σίγουρα υπάρχουν αρκετές στη λίστα αναμονής.
6. Χάποελ: Οι νεόπλουτοι φαφλατάδες της λίγκας δεν προχωρήσαν σε υπερβολές στη φετινή μεταγραφική περίοδο, κράτησαν τον κορμό τους και πρόσθεσαν μερικά σημαντικά εργαλεία. Σίγουρα και φέτος θα είναι στους διεκδικητές του πλεονεκτήματος έδρας, για αρχή.
7. Αρμάνι: Και φέτος θα δηλώσω πίστη στην πιο fun to watch ομάδας της λίγκας, αιώνια ένα από τα πιο ακριβά ρόστερ της διοργάνωσης, αιώνια εκτός 8αδας. Ίσως φέτος ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό. Μάλλον κουβά θα πάω, αλλά τουλάχιστον θα απολαύσουμε το υπερηχητικό δίδυμο Πίτερς-Ράιτ.
8. Ερυθρός Αστέρας: Πολλές αλλαγές στο ρόστερ, έκαναν μερικές ιντριγκαδόρικες κινήσεις, δύσκολα να μην είναι στις θέσεις της πρώτης δεκάδας.
9. Βαλένθια: Πέρσι τους έθαψα και πήγε πολύ καλά αυτό, προσφέροντάς μας αρκετές χαρές. Όμως φέτος έχει χαθεί το στοιχείο της έκπληξης και θα απουσιάσουν σημαντικοί πρωταγωνιστές. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται πως θα παίξει ωραίο μπάσκετ.
10. Ζαλγκίρις: Ίσως τους έβαλα και χαμηλά. Έχτισαν με τον καλύτερο τρόπο το ρόστερ τους. Γέμισαν στα γκαρντ, απέκτησαν με μεταγραφή από τον Παναθηναϊκό τον Βαλαντσιούνας κι αν κάνουν ένα καλό ξεκίνημα στη λίγκα, ίσως κοιτάξουν με μεγαλύτερη ελπίδα τα υψηλά στρώματα της βαθμολογίας.
11. Μπαρτσελόνα: Χρειαζόταν rebuilding και να ανανεώσει τον γερασμένο κορμό της και φαίνεται να το έκανε πολύ καλά, αν κρίνουμε και το περιορισμένο μπάτζετ που είχε στη διάθεσή της. Αρκετά στοχευμένες κινήσεις και θα την παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον. Θα παλέψουν σκληρά και θα διεκδικήσουν τη δεκάδα.
12. Βιλερμπάν: Ένα μπάχαλο. Ξεκίνησε με εξαγγελίες για υψηλό μπάτζετ και μεγάλα ονόματα. Τελικά αυτό στράβωσε στην πορεία, όμως ακόμη κι έτσι θα έχει ενδιαφέρον φέτος η ομάδα του Πάρκερ.
13. Εφές: Τίμιες κινήσεις, με ηγέτη τον Τζέιμς και ενδιαφέρον να δούμε σε τι κατάσταση θα είναι ο Σάριτς. Πιθανότατα θα είναι στους διεκδικητές της δεκάδας, που θα τη χάσουν για λίγο.
14. Παρί: Συμπαθής ομάδα, χτισμένη γύρω από τον Χίφι, πήραν bodyguards για να τον καλύψουν. Θα έχουν μερικές καλές βραδιές.
15. Μπεσίκτας: Τίμιο ρόστερ με βάση το μπάτζετ τους, δεν θα είναι σάκος του μποξ αλλά το βλέπω αδύνατο να ξεφύγουν από τα χαμηλά στρώματα της βαθμολογίας.
16. Μακάμπι: Ό,τι έγραψα και πέρσι για την ομάδα που κανονικά θα έπρεπε να έχει δεχθεί ban μαζί με τη Χάποελ. Run'n'gun και τρίποντο στον Θεό από μια αφελή ομάδα που αρνείται να παίξει άμυνα.
17. Μπασκόνια: Η δεύτερη αγαπημένη ομάδα όλων, συνεχίζει όπως κάθε χρόνο να κινείται στα ρηχά. Όπως συνηθίζει, ελπίζει να της βγει κάποιο από τα λαβράκια και στοιχήματα που απέκτησε. Θα παίξει χωρίς πίεση και σκοπιμότητες, προσφέροντας ωραίες στιγμές.
18. Παρτιζάν: Πολύ φτωχό ρόστερ, Κάρλικ Τζόουνς και τίποτα άλλο.
19. Μπάγερν: Με πιάνει μελαγχολία κοιτάζοντας το ρόστερ της.
20. Βίρτους: Από τη στιγμή που αποδέσμευσαν τον καλύτερο προπονητή της λίγκας, τον τεράστιο Ντούσκο Ιβάνοβιτς, χάνουν και την όποια στήριξη από εμένα. Μάζεψε αρκετά ταλέντα, με την ελπίδα να βγουν κάποιοι από αυτούς.
### SinisterDexter ###
ΤOP-6
1. Φενέρ: Αναβάθμιση από πέρσι μιας καλοκουρδισμένης μηχανής που παίζει όλα τα παιχνίδια και με προπονητή που τους έχει στα γκάζια. Η συνέπειά της θα τη βγάλει πρώτη.
2. Ζελές: Δεν βλέπω πώς θα τερματίσουν παρακάτω. Θα λυσσάξουν, θα εκβιάσουν, θα κάνουν τα πάντα. Αλλά αιώνια δεύτερους θα τους έχουμε. Σημειολογικά εκεί που ανήκουν λοιπόν.
3. Ρεάλ: Ωραίες κινήσεις. Με Σμιθ και Τζόουνς και με Μαρτίνες θα έχουν και τη σοβαρότητα που τους έλειπε και ρόλους. Δυνατοί και ταπεινότεροι.
4. ΘΡΥΛΟΣ: Θα μοντάρεται η ομάδα και θα δουλεύει διάφορα, αλλά ξέρει πώς να παίρνει πλεονέκτημα έδρας. Χαλαρά πιστεύω ότι θα πάρουμε παίκτη --στο κενό που έχουμε-- που θα μας ανεβάσει. Θα μας έβλεπα και ψηλότερα, αλλά σε κάποιο βαθμό θα μας επηρεάσει και το ξεσπίτωμα λόγω ΣΕΦ.
5. Ντουμπάι: Ωραίο ρόστερ, κορμιά, φράγκα, καλή έδρα λόγω ταξιδιού, καλός προπονητής. Όλα τα φόντα.
6. Χάποελ: Θα συνεχίσουν σε παρόμοια με τα περσινά στάνταρ. Λίγο άνευροι. Αν πιάσουν το ταβάνι τους, θα μπουν.
7. Ζαλγκίρις: Τίμιοι μπασκετικοί που, παρά την απώλεια Φρανσίσκο, θα μείνουν ψηλά. Στο τέλος, όμως, τους βλέπω με Γκος και Κάρσεν να χάνουν ματς. Βάλα δεν πιστεύω θα κάνει τον πάταγο που περιμένουν πολλοί.
Μάχη για play in
8. Μπάρτσα: Ρόμπινσον πιστεύω μπρέικ-άουτ σίζον και μου αρέσουν πολύ τα τα κορμιά στα fwd τους.
9. Βαλένθια: Μου αρέσουν, θα πατήσουν στην τεχνογνωσία που απέκτησαν και ο κοντός τους ταιριάζει.
10. Ερυθρός: Απάτη. Απογοήτευση. Όσο το σκέφτομαι... θα τους έβαζα πιο κάτω. Άργησα, αλλά τους κατάλαβα. (χαχα)
11. Μακάμπι: Στα στάνταρ της, με μία βελτίωση λόγω κορμού πια και στιλ που καθιερώνουν.
12. Αρμάνι: Καλό υλικό αλλά φαίνεται... Άλλα είναι εκείνα που τους λείπουν. Αλέκο, Γκούντουριτς και Χολ, βγάλτε φράγκα τουλάχιστον.
13. Εφές: Δεν τους πιστεύω και με κουράζουν ήδη κάτι λόιντ ντοζίερ. Με το ζόρι τζειμς-στραζέλ. Αστεία φροντλάιν.
Για τη χαρά της συμμετοχής και του επόμενου συμβολαίου
14. Παρτιζάν: Πούτσα και λόγω έδρας μέχρι... εκεί. Αχώνευτοι.
15. Μπάγερν: Με το ζόρι να έχουμε και έναν πόλο στη Γερμανία. Μερικές κηδείες και μέχρι εκεί.
16. Παρί: Με Μονακό και Βιλερμπάν να παίρνουν πούλο, θα είναι η τελευταία κακή τους σεζόν... μέχρι του χρόνου που θα μπουν λεφτά.
17. Μπεσίκτας: Η ορμή της εισόδου τους θα τους βγάλει από τις τελευταίες θέσεις για τις οποίες ήταν κανονικά.
Φτωχοί Συγγενείς
18. Μπασκόνια: Θα μας κουράσει πάλι ο Χάουαρντ και ο Καρεχέτα --με τα ψέματα-- που θέλει να πουλάει, αλλά το μπάσκετμπολ προχωράει.
19. Βίρτους: Απογοήτευση ως πρότζεκτ, κατάφερε επί της ουσίας λίγα. Το ότι την κατάπιαν Βενέτσια και Ρόμα, θεωρώ θα φύγει με σκυμμένο το κεφάλι στην τελευταία της χρονιά στη λίγκα.
20. Βιλερμπάν: Τόνυ Πάρκερ, σε ευχαριστούμε για όσα προσέφερες στο μπάσκετμπολ και στον Ολυμπιακό με Εντζάι και με τη μη συγκατάθεση για Lighty.
### rucker_xgalis ###
1. Olympiacos Piraeus: Πρωταθλητές Ευρώπης. Χάσαμε παίκτες, πήραμε παικταρά (τον Εντζάι εννοώ), έχουμε το νόου χάου της ρέγκιουλαρ. Ερωτηματικό το μικρό, προς το παρόν, ρόστερ. Δικαιωματικά πρώτοι.
2. Real Madrid: Πάντα κάτι γίνεται, πάντα τρουπώνει στην τετράδα, ενίοτε και στον τελικό. Έχει τον προπονητή αποκάλυψη της περυσινής χρονιάς. Αν κουμπώσει το στιλ του στην φανέλα της, θα έχουμε πρόβλημα.
3. Fenerbahçe Tarfin Istanbul: Ίδια συνταγή, την πονάει ο Μπιμπέροβιτς, ερωτηματικό αν τελικά βρήκε αυτό που ήθελε στους ψηλούς. Ένα σκαλοπάτι κάτω από πέρυσι.
4. Panathinaikos AKTOR Athens: Υπεραξίες και δυσθεώρητο μπάτζετ ελέω Μπαρτζωκα. Ριγιούνιον της γενιάς των χόμπιτ στον πάγκο. Φόρτωμα στα φόργουορντ, ερωτηματικά στους ψηλούς και στο αν θα βρεθούν οι σωστοί ρόλοι/χρόνοι στα γκαρντ.
5. Dubai Basketball: Δυστυχώς ήρθε για να μείνει. Καλό, αλλά τεράστιο ράστερ, έχει πλέον και κανονικό προπονητή, δύσκολα θα μείνει εκτός 6άδας.
6. Žalgiris Kaunas: Έχασε τον Φρανσίσκο, πήρε τον Κάρσεν, έχασε τον Ράιτ, πήρε τον Βαλαντσιούνας, έχασε τον Μπραζντέικις, πήρε τον Στέρλινγκ. Καλα πήγε πέρυσι, καλά θα πάει και φέτο.
7. Hapoel IBI Tel Aviv: Δυστυχώς ήρθε για να μείνει. Βλέπω ένα ρόστερ με 23(!) παίκτες, δεν ξέρω καν γιατί. Λίγες προσθαφαιρέσεις, το ίδιο απεχθής, με την ίδια λινάτσα στον πάγκο. Μακάρι εκτός δεκάδας αλλά δύσκολο.
8. Armani Olimpia Milan: Κάθε χρόνο την περιμένουμε να κάνει κάτι. Περισσότερο μηχανή παραγωγής memes παρά ομάδα ανταγωνισμού. Ήρθαν καλοί παίκτες, έφυγαν καλοί παίκτες, ίσως φέτος χτυπήσει με αξιώσεις την πόρτα της οχτάδας.
9. Crvena Zvezda Meridianbet Belgrade: Συμπαθητική περιφέρεια, σωστή επένδυση στον πάγκο, έφτασε πέρυσι το ταβάνι της, δύσκολα θα πάει παραπάνω. Εντός οκτάδας μέσω πλέι-ιν, αλλά μέχρι εκεί.
10. Valencia Basket: Μη δούμε ομάδα να χτίζεται «βάσει μιας λογικής», αμέσως να την κατασπαράξουμε. Θα μπορούσε να σταθεί και φέτος αν ο Σορτς θυμηθεί τα προπέρσινα. Αλλά έχασε 11 παίκτες, τι πρόβλεψη να γίνει; Μέχρι και οι Ιάπωνες πήραν παίκτη. Αλήθεια, Ματ Κοστέλο, τι όνειρο είδες;
11. Maccabi Rapyd Tel Aviv: Ίδια συνταγή, έχασε τον Γουόκερ, ερωτηματικό πού θα παίζει, η έδρα της δίνει 4-5 νίκες παραπάνω, ικανές να της αλλάξουν το στάτους.
12. FC Barcelona: Μετά το περυσινό γηροκομείο, δύσκολα να πάει χειροτέρα. Έχει φρεσκάδα αλλά και ρόστερ οριακά για play-in. Ίσως πάει χειρότερα.
13. Anadolu Efes Istanbul: Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε; Περιμένουν προκοπή με τον Τζέιμς; Συναγωνίζεται την Αρμάνι για τον καλύτερο νεκροταφείο παικτών.
14. Kosner Baskonia Vitoria-Gasteiz: Κλασική ομάδα ρόλου στη διοργάνωση, έχει αποστολή να εισάγει παίκτες από το παρακάτω επίπεδο και να τους διογκώνει τα στατιστικά. Σειρά έχει μάλλον αυτός ο Στιούαρτ. Μέχρι εκεί.
15. LDLC ASVEL Villeurbanne: Όπως έλεγε και ο Τζιμάκος, «είχε όνειρα για Νταρντανιάν, μα τη φωνάζουν Πόρθο». Περίεργη οφ-σίζον, ξεκίνησε με όνειρα για οκτάδα, αλλά τελικά κατέληξε περίπου στα ίδια. Έχει κάποιες ενδιαφέροντες μετάγραφες, όπως αυτή του Γκατς, αλλά μέχρι εκεί.
16. Partizan Mozzart Bet Belgrade: Παντελώς αδιάφορο ρόστερ σε γενικές γραμμές, έχει μόνο τον καυλιάρη Κάρλικ και τίποτα άλλο.
17. Paris Basketball: Λογικά μια από τα ίδια. Με καινούριο, αμερικανοθρεμμένο προπονητή, θα κάνει κάνα δυο κηδείες αλλά μέχρι εκεί.
18. Beşiktaş Istanbul: Τελείως αδιάφορο ρόστερ σε γενικές γραμμές, πόσο καλά να πάει με πεντάρι τον Γκάμπριελ και τον Ζίζιτς; Το πιο δυνατό της χαρτί μάλλον θα είναι στον πάγκο.
19. Virtus Bologna: Κόσμος έφυγε, κόσμος ήρθε, δύσκολα θα ξεφύγει από τις τελευταίες θέσεις. Οι περισσότεροι πάντως μού είναι παντελώς άγνωστοι.
20. FC Bayern Munich: Καλές οι επενδύσεις στο γήπεδο αλλά χρειάζεται και παικτικότητα. Θα «τις παίξει» με τη Βίρτους για την πρώτη θέση… από το τέλος.
### Kat.7 ###
1. Ολυμπιακός: Ο πρωταθλητής Ευρώπης μπαίνει στη season ενισχυμένος αλλά πάντα με αστερίσκο την έδρα. Δεν αποκλείεται να μην κάνει τόσο καλή regular season, αλλά στο τέλος να είναι αυτός που πρέπει και να το σηκώσουμε.
2. Dubai: Στα χαρτιά, σε σχέση με πέρυσι, δείχνει η πιο ενισχυμένη ομάδα. Πλέον το roster της είναι γεμάτο και στον πάγκο έχει έναν προπονητή που μπορεί να τη φτάσει ψηλά.
3. Παναθηναΐκος: Αδιάφορη η ανάλυση.
4. Real Madrid: Παρότι έεχασε τους δύο καλύτερους παίχτες της αυτό το καλοκαίρι, ο Martinez δείχνει ότι στη Μαδρίτη θα παρουσιάσει μια νέα εκδοχή της περσινής Valencia με ακόμα καλύτερο υλικό.
5. Fenerbahce: Παραδοσιακά, οι ομάδες του Σάρας είναι πάντα ψηλά, παρότι η απουσία του Biberovic μοιάζει μεγάλη. Ο Λιθουανός έδωσε βάθος στο ρόστερ, με πολλά «γεροντοπαλίκαρα» της διοργάνωσης -- high risk high reward.
6. Hapoel: Αν και δεν έχει καμία θέση στη διοργάνωση, η Χαποελ, μετά την παρθενική της χρονιά, δείχνει να έχει μάθει από την περσινή χρονιά και να κατεβαίνει με ένα πιο ενισχυμένο και πιο ορθολογικό roster.
7. Zalgiris: Παρότι έχασε τους δύο πιο ποιοτικούς της παίχτες, η Zalgiris έβαλε στο roster της αρκετούς καλούς παίχτες και δείχνει ότι θέλει να πάρει από πολλούς λιγότερα πράγματα, χωρίς να ξεχωρίζουν παίχτες όπως πέρυσι ο Francisco και ο Moses. Βέβαια η επιστροφή του Valanciunas στην Ευρώπη μπορεί να εξελιχθεί μια μεταγραφή που μπορεί να της αλλάξει το ταβάνι.
8. Efes: Μετά την περσινή κακή χρονιά, οι Τούρκοι θέλουν να επιστρέψουν στις υψηλές πτήσεις που μας είχαν συνηθίσει. Σημείο αναφοράς δεν θα είναι άλλο από τον Mike James.
9. Ερυθρός Αστέρας: Κάθε νέα season που ξεκινάει, οι στόχοι του Ερυθρού είναι πάντα μεγαλεπήβολοι, όπως και οι δηλώσεις που γίνονται. Η φετινή ομάδα δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από την περσινή, καθώς ο κορμός παραμένει ίδιος, αλλά έχει μικρές αλλαγές που δείχνουν να είναι σε σωστή κατεύθυνση, με τον Navarro στον πάγκο να κάνει τον Αστέρα μια από τις πιο ιντριγκαδόρικες ομάδες της χρονιάς.
10. Valencia: Η περσινή Σταχτοπούτα της διοργάνωσης υπέστη αφαίμαξη από όλα τα μεγάλα πορτοφόλια της EuroLeague, ωστόσο οι κινήσεις της δείχνουν στην ίδια κατεύθυνση και δείχνουν ότι έχει σκοπό να παραμείνει ανταγωνιστική.
11. Armani Milano: Άλλη μια χρονιά που, στα χαρτιά, το roster των Ιταλών μοιάζει καλό, αλλά οι σερί απογοητεύσεις των περασμένων χρόνων δεν αφήνουν περιθώριο να μπει πιο ψηλά. Σίγουρα έχει στον πάγκο της έναν πολύ καλό προπονητή.
12. Virtus: Σε μια διοργάνωση που υπάρχει συνεχής ανακύκλωση παιχτών, οι Ιταλοί έχουν φτιάξει ένα roster που στα χαρτιά μοιάζει να είναι αδύναμο, αλλά υπάρχουν μεταγραφές που αν της βγούνε, θα την κάνουν την περσινή Valencia. Κινήσεις high risk, high reward, που ή θα μας κάνουν να βλέπουμε κάθε βδομάδα Virtus ή θα μας είναι αδιάφορη τον Νοέμβριο. Σίγουρα η παρουσία του Mumbru στον πάγκο κάνει αυτό το project ακόμα πιο ενδιαφέρον.
13. Barcelona: Κανείς δεν καταλαβαίνει τι κάνουν, κανείς δεν καταλαβαίνει πώς γίνεται αυτή η ομάδα να είναι όντως η Barcelona. Το ταβάνι της θα το καθορίσει ο Robinson με τον Nkamhoua, αλλά σίγουρα αν δεν λεγόταν Barcelona, θα την είχαμε για ακόμα πιο χαμηλά.
14. Maccabi: Ούτε αυτή έχει θέση στη διοργάνωση, εννοείται. Στο αγωνιστικό σκέλος ο Katash φαίνεται να έχει κάνει μια προσεκτική στελέχωση που αν συνδυαστεί κάποια στιγμή με επιστροφή στο Ισραήλ (μακάρι ποτέ), μπορεί να την κάνουν μια καλή ομάδα playoffs.
15. Paris: Στην τρίτη της χρονιά πια, μπορεί αρκετοί να μην ξέρουν τις κινήσεις που έγιναν το καλοκαίρι, αλλά σίγουρα ξέρουν τι μπάσκετ θα δουν από τους Γάλλους. Η παρουσία του T.J Warren στην Παρί και γενικά στη διοργάνωση θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της season. Αν τα πόδια του αντέχουν, σίγουρα οι Γάλλοι θα είναι καλύτεροι απ' ό,τι περιμένουμε.
16. Partizan: Στη μετά-Βαζέλικο εποχή, ο Penarroya, αργά και σταθερά, θα προσπαθήσει να φτιάξει μια σκληροτράχηλη ομάδα που θα παλέψει κάθε ματς. Βέβαια υστερεί αρκετά σε ποιότητα.
17. Bayern: Μετά απο αρκετά χρόνια οι Βαυαροί μοιάζουν να έχουν ένα roster που, στα χαρτιά, φαίνεται ότι δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ανταγωνισμό. Το μόνο ενδιαφέρον δείχνει να είναι το backcourt της που έχει παίχτες που μπορεί σε κάποια βραδιά να δώσει ωραία ματς.
18. Besiktas: Επιστροφή τρίτης Τουρκικής ομάδας στη διοργάνωση. Σημείο αναφοράς σίγουρα ο προπονητής της που είναι ένα από τα next big things της Ευρώπης. Η παρουσία της στη διοργάνωση δείχνει ότι δεν θα δώσει κάτι ιδιαίτερο εκτός από τα εντός έδρας παιχνίδια που, με τον κόσμο που έχουν, θα δώσουν μια άλλη νότα στη διοργάνωση.
19. Baskonia: Παρα την κατάκτηση του Copa Espana, ο οργανισμός δείχνει να βρίσκεται σε κορεσμό, χωρίς όρεξη και ιδέες. Το μόνο ενδιαφέρον που θα έχει θα είναι η παρουσία των Simmons, Duarte και φυσικά του Joksimovic.
20. Asvel: Η ομάδα ανέκδοτο της φετινής off-season. Από τα μεγαλεπήβολα σχέδια και τις μεταγραφικές βόμβες που έριξε, κατέληξε, πριν καν αρχίσει, η χρονιά να αντιμετωπίσει προβλήματα και να πάει στη φυσική της θέση: σάκος του μποξ της διοργάνωσης.
### roberto baggio ###
Αρχικά, θα χώριζα τις ομάδες σε κάποια groups δυναμικότητας.
Group 1: Μάχη για το πλεονέκτημα έδρας
Για μένα υπάρχουν 5 ομάδες που ξεχωρίζουν: Ρεάλ, Παναθηναϊκός, Φενέρ, Ολυμπιακός και Ντουμπάι.
Αυτές πιστεύω ότι θα παίξουν ουσιαστικά «μουσικές καρέκλες» για τις τέσσερις θέσεις που δίνουν πλεονέκτημα έδρας -- και αναγκαστικά μία θα μείνει όρθια.
1. Ρεάλ Μαδρίτης: Αυτή τη στιγμή δείχνει πιο έτοιμη από όλους, οπότε την τοποθετώ στην πρώτη θέση.
2. Παναθηναϊκός: Ναι, έχει ελλείψεις στην αρχή, αλλά έχει πολύ εύκολο πρόγραμμα, κάτι που μπορεί να του δώσει νίκες, αυτοπεποίθηση και ψυχολογία για τη συνέχεια. Με τον Ομπράντοβιτς θεωρώ ότι δεν θα είναι τόσο «καφενείο» όσο πέρσι και, τουλάχιστον στην κανονική περίοδο, περιμένω να πάει πολύ καλά.
3. Φενέρμπαχτσε: Ίδιος προπονητής με πέρσι, ενισχυμένη ομάδα και πλέον ο Χόρτον έχει προσαρμοστεί πολύ περισσότερο. Θεωρώ ότι θα είναι ξανά πολύ σταθερή μέσα στη χρονιά.
4. Ολυμπιακός: Ποιοτικά δεν θεωρώ ότι υστερούμε από κανέναν. Απλώς πιστεύω ότι, λόγω της ουσιαστικής έλλειψης έδρας στον πρώτο γύρο και μέχρι να δέσει η ομάδα με τα καινούργια PG, θα κάνουμε κάποιες ήττες που άλλες χρονιές πιθανότατα δεν θα κάναμε. Βάλε στην εξίσωση και έναν φυσιολογικό κορεσμό μετά την κατάκτηση του τίτλου. Θεωρώ ότι έχουμε την ποιότητα να πάμε μέχρι τέλους, απλώς στην αρχή πιθανότατα θα ψαχνόμαστε λίγο περισσότερο. Οπότε στην κανονική περίοδο… θα αρκεστούμε στο πλεονέκτημα έδρας. 😛
5. Ντουμπάι: Έχει πολύ ποιοτικό ρόστερ, αλλά θεωρώ ότι οι ατελείωτες μετακινήσεις θα παίξουν σημαντικό ρόλο. Δεν έχει μόνο τη EuroLeague, αλλά και την ABA, άρα θα βρίσκεται συνεχώς σε αεροπλάνα. Κάτι αντίστοιχο φάνηκε και πέρσι: εντός έδρας είχε εξαιρετική εικόνα --αν θυμάμαι καλά, είχε χάσει μόλις δύο παιχνίδια με κόσμο στα Εμιράτα-- ενώ όταν περνούσε τα σύνορα, τα πράγματα άλλαζαν αρκετά. Υπάρχει φυσικά και το ερωτηματικό του αν θα μπορέσει να παραμείνει ολόκληρη τη σεζόν στο Ντουμπάι. Αν αλλάξει κάτι εκεί, αλλάζουν προφανώς και τα δεδομένα.
Group 2: Η μάχη για την 6η θέση
Εδώ έχω Χάποελ, Ζαλγκίρις και Μακάμπι. Τρεις ομάδες για τη μία θέση που οδηγεί απευθείας στα playoffs χωρίς play-in.
6. Χάποελ Τελ Αβίβ: Από τις τρεις θεωρώ ότι έχει το προβάδισμα. Πέρσι τερμάτισε 5η και, όσο αντιπαθητική κι αν είναι λόγω προέδρου, προέλευσης και προπονητή, έχει πλέον το know-how αλλά και την ποιότητα για να αποφύγει το play-in.
7. Ζαλγκίρις: Κακά τα ψέματα, πέρσι έκανε καλή σεζόν, αν και χρειάστηκε να ψιλοαυτοκτονήσουν κάποιοι άλλοι για να μπει απευθείας στα playoffs. Έχασε σημαντικές μονάδες, όπως Φρανσίσκο και Ράιτ, πήρε φυσικά τον Βαλαντσιούνας, αλλά το κατά πόσο θα δέσει όλο αυτό με το υπόλοιπο σύνολο είναι ένα ερωτηματικό.
8. Μακάμπι: Μπήκε δυνατά στη σεζόν κερδίζοντας τη Χάποελ στο Super Cup. Έχει πλέον σταθερό προπονητή και, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, έχει αποκτήσει εμπειρία στο να λειτουργεί μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση της μόνιμης ουσιαστικά απουσίας από την κανονική της έδρα.
Group 3: Play-in
9. Αρμάνι Μιλάνο: Πιστεύω ότι φέτος θα κάνει την έκπληξη και θα καταφέρει τελικά να μπει στα playoffs. Πήρε τον Ράιτ, ο οποίος δείχνει να μην κατεβάζει ταχύτητα μετά την περσινή σεζόν, κράτησε τα κομμάτια που ήθελε και ήδη από πέρσι, μετά την αλλαγή προπονητή, είχε αρχίσει να δείχνει κάποια σημάδια ζωής.
10. Ερυθρός Αστέρας: Το ρόστερ αναβαθμίστηκε, αλλά ο προπονητής είναι πρωτάρης στη EuroLeague και δεν ξέρω πόση πίστωση χρόνου θα έχει, αν τα αποτελέσματα δεν έρθουν γρήγορα. Γενικά οι Σέρβοι είναι ομάδα που αλλάζει συχνά προπονητές και αυτό από μόνο του τους αφαιρεί αρκετούς πόντους για μένα.
11. Αναντολού Εφές: Πήρε τον Τζέιμς και έχει κρατήσει έναν κορμό από πέρσι. Αλλά ένας Τζέιμς στα 36-37 του, όσο καλός κι αν είναι, δεν φέρνει μόνος του την άνοιξη. Θα κάνει νίκες, θα κάνει ζημιές, αλλά δύσκολα θα την έβλεπα αρκετά ψηλότερα.
12. Μπαρτσελόνα: Από τις δύο ισπανικές που ακολουθούν, θεωρώ ότι λόγω ονόματος και ποιότητας, έχει ένα μικρό προβάδισμα. Παρ' όλα αυτά, με πρωτάρη προπονητή σε αυτό το επίπεδο, δεν τη βλέπω για κάτι περισσότερο από περίπου τη 12η θέση.
13. Βαλένθια: Μετά τη μαγική περσινή σεζόν, έχασε μεγάλο μέρος του ρόστερ της αλλά και τον προπονητή της. Μου θυμίζει αρκετά την περσινή Παρί και φοβάμαι ότι θα μοιραστεί παρόμοια μοίρα. Δύσκολα θα την έβλεπα πάνω από τη 13η θέση.
Και από εδώ και κάτω...
14. Παρτιζάν: Για μένα έχει χειρότερο ρόστερ από αυτό με το οποίο ξεκίνησε την περσινή σεζόν και πλέον δεν έχει ούτε τον Ζέλικο. Από την άλλη, χειρότερη πορεία από πέρσι δύσκολα θα καταφέρει να κάνει. 😅 Όπως όμως δύσκολα τη βλέπω να τρυπάει το ταβάνι της και να ανεβαίνει πάνω από τη 14η θέση.
15. Μπεσίκτας: Λόγω έδρας και ενθουσιασμού πιστεύω ότι θα κάνει αρκετές «κηδείες». Θα είναι από αυτές τις ομάδες που κανείς δεν θα θέλει να επισκεφθεί. Σε βάθος 38 αγωνιστικών όμως θεωρώ ότι η ποιότητα δεν αρκεί για κάτι πολύ περισσότερο. 15η.
16. Βίρτους Μπολόνια: Άλλη μία μέτρια έως κακή offseason. Για μένα η 16η θέση είναι περίπου το ταβάνι της.
17. Παρί: Όσα βάλουμε και όσα φάμε. Αδιάφοροι και ωραίοι. 17οι. 😂
18. Μπασκόνια: Όσα βάλουμε και όσα φάμε -- αλλά στα ισπανικά. 18η.
19. Μπάγερν Μονάχου: Οι Γερμανοί ξανάρχονται... με την όπισθεν. Δεν περιμένω απολύτως τίποτα από αυτούς. 19οι.
20. Βιλερμπάν: Και φυσικά κλείνουμε με τη Βιλερμπάν, η οποία τα τελευταία χρόνια αποτελεί το ακλόνητο φαβορί για την τελευταία θέση. Κάποιες παραδόσεις πρέπει να γίνονται σεβαστές. 😛
### RedTerso ###
1. (Puta) Ρεάλ Μαδρίτης: Η Ρεάλ φαίνεται να ξεκινάει στην pole-position της χρονιάς, γιατί έχει το μεγαλύτερο βαθμό συνοχής στο ρόστερ. Επίσης είναι υπερ-πλήρης στις θέσεις από το 3 ως το 5, διαθέτοντας παίχτες σταρ, αλλά και καλούς ρολίστες. Μόνο ερωτηματικό το βάθος και οι λύσεις στα γκαρντ. Αν δεν έχουν πρόβλημα στους κοντούς, θα είναι από τα μεγάλα φαβορί. Έξτρα συν η αναβάθμιση στην άκρη του πάγκου με τον Πέδρο Μαρτίνεθ. Κατέκτησαν και το Super-Cup, οπότε δικαιούνται την πρώτη θέση στο ξεκίνημα.
2. Ολυμπιακός: Ο Θρύλος απέκτησε τους δύο καλύτερους διαθέσιμους point-guard (Μοντέρο, Κόντι) οι οποίοι αναβάθμισαν την περιφερειακή τους γραμμή. Έχασαν το ελίτ επιθετικό παιχνίδι του Πίτερς, αλλά απέκτησαν έναν παίχτη (Εντζάι) που μπορεί να προσφέρει διαφορετικά πράγματα. Θα χρειαστεί χρόνος για να αφομοιώσουν οι νέοι παίχτες το στιλ παιχνιδιού της ομάδας. Φαίνεται να υπάρχει κάποιο (ποιοτικό και ποσοτικό) κενό στα «φτερά». Ο Πρωταθλητής Ευρώπης έχει το υψηλότερο ταβάνι απ' όλες τις άλλες ομάδες. Χρειάζεται χρόνο και υγεία.
3. Φενέρμπαχτσέ: Ενισχύθηκε από την προηγούμενη σεζόν, φτιάχνοντας ίσως την πιο πλήρη περιφερειακή γραμμή. Έβαλε ποιότητα και εμπειρία (Σίλντς, Κλάιμπερν) στους φόργουορντ και ταυτόχρονα αθλητικότητα και δύναμη (Κι, Γιούζανγκ). Το μόνο ερωτηματικό που υπάρχει είναι στη θέση 5, όπου κατά τη γνώμη μου λείπει σκληράδα και versatility.
4. Σιχαμένο σωματείο: Οι ζελέδες παρά την επική σφαλιάρα που έφαγαν πέρυσι, πέρασαν ένα καλοκαίρι στον πλανήτη «happy» με την έλευση του «μεγάλου» που σίγουρα θα τακτοποιήσει κάπως την κατάσταση. Επίσης πρόσθεσαν τεράστια συμβόλαια και αμυντικό φίλτρο. Παρά όμως τις εντυπωσιακές μεταγραφές και την προπαγάνδα, έχουν, κατά τη γνώμη μου, σοβαρά ερωτηματικά στη θέση 5, ενώ υπάρχει σοβαρό θέμα στον συνδυασμό των γκαρντ. Ή θα χάνουν playmaking ή θα χάνουν άμυνα και ομοιογένεια. Και αυτό δεν διορθώνεται εύκολα.
5. Ντουμπάι: Με λυπεί απίστευτα που αναγκάζομαι να τοποθετήσω τόσο ψηλά αυτό το δείγμα νεοπλουτισμού. Έχουν όμως ίσως το πιο ταλαντούχο επιθετικά ρόστερ και έναν προπονητή (Πασκουάλ) που μπορεί να παρουσιάσει σοβαρό έργο. Η (υπερ)πληρότητα του ρόστερ όμως, μπορεί να γυρίσει και μπούμερανγκ, μιας και έχουν συσσωρευτεί κάμποσα μεγάλα «εγώ» που μπορεί να έχουν γκρίνιες για τον χρόνο τους (Φίλιπ Πετρούσεφ, ακούς;), ενώ --εκτός εξαιρέσεων-- οι περισσότεροι παίχτες τους δεν πολυασχολούνται με το θέμα «άμυνα».
6. Χάποελ Τελ-Αβίβ: Η έτερη νεόπλουτη. Πλήρες ρόστερ, με σχετική ισορροπία ανάμεσα σε σταρ και παίχτες ρόλου. Θεωρώ ότι έχουν έλλειμμα σε σταθερό και αξιόπιστο περιφερειακό σουτ στις θέσεις των φόργουορντ, καθώς και βάθος εκεί. Πέρυσι στο ξεκίνημα, βρέθηκαν στις πρώτες θέσεις, όμως όταν έφτασαν στα κρίσιμα, σχεδόν «σκουπίστηκαν» από τη Ρεάλ.
7. Ζαλγκίρις: Μια από τις καλύτερες περιφερειακές γραμμές στη διοργάνωση. Εμπειρία και διαφορετικά χαρακτηριστικά σε όλες τις θέσεις. Έδρα-φωτιά. Έχουν όμως μεγάλο ερωτηματικό στην αθλητικότητα στη θέση 5 καθώς και έλλειμμα βάθους στους φόργουορντ. Θα κάνει σίγουρα ζημιές και θα είναι στη δεκάδα.
8. Αναντολού Εφές: Τρομερή περιφέρεια, με παίχτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Αθλητικότητα στους ψηλούς και σκληράδα στους φόργουορντ (τουλάχιστον από Οσμάνι, Μάλκολμ). Μεγάλο ερωτηματικό το συνεπές σουτ στα πλάγια και ακόμα μεγαλύτερο το γεγονός ότι παίρνει τα «κλειδιά» της ομάδας ο Τζέιμς στα 37 του. Παρ' όλα αυτά, θα είναι ανταγωνιστική.
9. Αρμάνι Μιλάνο: Θα μπορούσε να είναι και ψηλότερα, αν είχε άλλο όνομα και όχι «Αρμάνι». Πλήρες ρόστερ, που διαθέτει εμπειρία και ποιότητα. Μεγάλα (αλλά πολύ μεγάλα) ερωτηματικά το μέγεθος και η αθλητικότητα στους φόργουορντ, η έλλειψη σοβαρού μπακ-απ πίσω από τον Ράιτ και φυσικά η παράδοση που συνοδεύει το μπραντ «Αρμάνι»,
10. Ερυθρός Αστέρας: Τα τελευταία χρόνια χτίζεται έχοντας υψηλές βλέψεις, αλλά στο τέλος δεν επιβεβαιώνει τις προβλέψεις. Φέτος έχει πάλι αρκετή ποιότητα και έναν χρόνο παραπάνω εμπειρία. Πλήρεις γραμμές γκαρντ και φόργουορντ, αλλά «φτώχεια», κατά τη γνώμη μου, στη θέση 5. Εκεί θα χρειαστεί σίγουρα ενίσχυση, αλλιώς το ταβάνι θα είναι και φέτος τα play-in.
11. Μακάμπι Τελ-Αβίβ: Αν είχε μεγαλύτερο βάθος στα γκαρντ και στους ψηλούς, θα μπορούσε να στοχεύσει και ψηλότερα. Μου φαίνεται όμως πιο ισορροπημένη σε σχέση με πέρυσι και πλεονέκτημα την επιστροφή στη φυσική της έδρα. Εδώ συναντάμε ίσως την πιο πλήρη γραμμή φόργουορντ, μαζί με αυτή του βάζελου. Το θέμα στο 5 όμως πρωτίστως και η οριακή πληρότητα στα γκαρντ, καθιστούν δύσκολο το έργο της συνέχειας μετά τη ρέγκιουλαρ σίζον.
12. Μπεσίκτας: Αν δεν ήταν πρωτάρα στην «κόλαση» της Ευρωλίγκας, ίσως θα μπορούσε να ανέβει και κάποιες θέσεις. Πολύ «αμερικάνικη» ομάδα, που αυτό μπορεί να της φέρει νικηφόρα αποτελέσματα στην κανονική περίοδο, αλλά δεν νομίζω ότι θα την πάει παρακάτω. Έχει και δυνατή έδρα. Όποιος την υποτιμήσει θα έχει τις ανάλογες συνέπειες.
13. Μπαρτσελόνα: Ξεκινάει αρκετά χαμηλά, αλλά είναι από τις περιπτώσεις ομάδων που μπορούν να ανέβουν αρκετά μέσα στη χρονιά. Υπό προϋποθέσεις: Να έρθει ένας κανονικός ψηλός πίσω από τον Νίμπο και να είχε ενδεχομένως έναν άλλο προπονητή. Όμως διαθέτει στο ρόστερ παίχτες που θα τραβήξουν τα βλέμματα (Νκαμούα, Ρόμπινσον, Μάρτιν, Εμουόμαν). Μπορεί να αποδειχτεί η φετινή έκπληξη, με κάποιες λίγες διορθωτικές κινήσεις.
14. Βαλένθια: Η περσινή φανταστική ομάδα-έκπληξη έχασε τα αστέρια της και τον προπονητή της. Πιστεύω όμως ότι θα σταθεί ικανοποιητικά και φέτος και θα διατηρήσει ελπίδες για είσοδο στη δεκάδα. Μέχρι εκεί όμως.
15. Παρί: Η Παρί θα συνεχίσει να εκπροσωπεί την πιο run'n'gun εκδοχή ομάδας της Ευρωλίγκας. Αυτό σε κάποιες βραδιές μπορεί να κάνει τη ζημιά στον οποιονδήποτε αντίπαλο, όμως σε βάθος χρόνου δεν θα πάει πολύ μακριά. Έχει και χτυπητές αδυναμίες στο playmaking και στο 5.
16. Βίρτους Μπολόνια: Δυστυχώς η εκπρόσωπος της ιταλικής basket-city αντί να δυναμώνει σταδιακά, δείχνει να αποδυναμώνεται. Φτωχή γραμμή στα γκαρντ και στους ψηλούς και στοιχήματα στους φόργουορντ. Χρειάζεται μπόλικη δουλειά για να φανεί ανταγωνιστική.
17. Μπάγερν Μονάχου: Η Μπάγερν έχει υψηλό επίπεδο συνοχής και σταθερότητα στα (χαμηλότερα) πατώματα της Ευρωλίγκας. Το υλικό της δεν είναι άσχημο, αλλά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί limited για οποιαδήποτε φιλοδοξία πέραν της συμπλήρωσης της 20άδας, με αξιοπρεπή όμως τρόπο.
18. Παρτιζάν: Η άλλοτε κραταιά Παρτιζάν άρχισε να παρουσιάζει σημάδια αποσύνθεσης ήδη από πέρυσι. Οι κινήσεις που έγιναν το καλοκαίρι θα την καταστήσουν απλώς μια ομάδα με δύσκολη έδρα, που δεν θα πάει όμως μακριά. Έχει σοβαρό έλλειμμα ποιότητας και βάθους στα γκαρντ και στους φόργουορντ. Εκτός και αν εμφανιστεί κανένα νέο ταλέντο του σέρβικου μπάσκετ που μας έχει διαφύγει.
19. Μπασκόνια: Η εκπρόσωπος της Χώρας των Βάσκων, εδώ και λίγα χρόνια κινείται στην απόλυτη μετριότητα. Εκεί θα συνεχίσει να βρίσκεται και φέτος. Αν εξαιρέσουμε τη γραμμή των φόργουορντ, όπου υπάρχει μια κάποια ποιότητα, υπάρχει σοβαρό θέμα στους γκαρντ και στους ψηλούς. Και ο Χάουαρντ θα συνεχίσει να σουτάρει μέχρι να σβήσει ο ήλιος...
20. Βιλερμπάν: Αν η Ευρωλίγκα είχε μια κάποια πυγμή και δεν σεβόταν υπερβολικά τον Πάρκερ, η Βιλερμπάν θα έπρεπε να κάνει παρέα στη Μονακό τώρα, μετά το καλοκαιρινό της φιάσκο. Μάλλον ήταν αργά για να μπορούσε να βρεθεί αντικαταστάτρια ομάδα. Έχει κάποιους ενδιαφέροντες παίχτες, αλλά μάλλον θα μείνει ουραγός στη βαθμολογία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου