Του Mad Prophet
Πώς γίνεται να μην είσαι ρομαντικός με το μπέιζμπολ αναφωνεί ο Μπραντ Πιτ στο Moneyball. Παραφράζοντας λιγάκι αυτή την ατάκα, θα πω πως το σωστό είναι ότι δεν γίνεται να μην είσαι ρομαντικός μ’ αυτή την ομάδα. Μ’ αυτό το τμήμα που είναι καταδικασμένο ό,τι κι αν κάνει να είναι συνυφασμένο με τη μοίρα, με παραδόσεις, με κατάρες, με προλήψεις και ακατάπαυστες και σκληρές μάχες μέχρι τη δικαίωση.
Το ραντεβού με το πεπρωμένο ήταν στο ΟΑΚΑ. Έτσι έπρεπε να γίνει για να λυτρωθούμε για τα όσα έχουμε ζήσει, για όλες τις πίκρες, τις στεναχώριες, τους τραυματισμούς, τα «τι θα γινόταν αν». Όλες αυτές οι καταραμένες ιστορίες που ενδόμυχα λατρεύουμε να συζητάμε μεταξύ μας, από τη γραμμή του Ζάρκο μέχρι το πορτοκάλι του Γιούλ. Όλα αυτά τα φαντάσματα ήταν έτοιμα να μας στοιχειώσουν ξανά και να βγουν από την ντουλάπα όταν η Ρεάλ άρχισε να ροκανίζει τη διαφορά στο τελευταίο λεπτό. Όμως αυτή τη φορά, ο άνθρωπος που κάποτε είδε αυτό τον κόσμο και είπε πως θα παίξει κάποια στιγμή για αυτόν ήταν εδώ να μας καθοδηγήσει ψύχραιμα.
Πώς γίνεται να επιστρέψεις από το σημείο χωρίς επιστροφή; Να φτάνεις τόσο κοντά στην κούπα το '23, να βλέπεις τον αιώνιο αντίπαλο σου να το κατακτά την επόμενη χρονιά και να σου παίρνει το πρωτάθλημα από 0-2. Οποιοσδήποτε άλλος θα είχε διαλυθεί. Όμως αυτή η ομάδα έχει ευχή και κατάρα να κουβαλάει από την ίδρυσή της ένα τεράστιο πρέπει και μια πίεση που ζυγίζει τόνους. Ποιος δεν θα λύγιζε, ειδικά μετά από τόσες γροθιές; Αλλά αυτή η ομάδα και ο κόσμος είναι μαθημένοι στα δύσκολα, πιθανότατα για αυτό πορωνόμαστε και παθιαζόμαστε τόσο πολύ μ’ αυτή την ομάδα, γιατί βλέπουμε τον εαυτό μας σ’ αυτούς.
Σ’ αυτή τη ζωή, πρότυπο θα έπρεπε να είναι οι Μπαρτζώκες. Άνθρωποι που ξεκίνησαν από το μηδέν και, με μοναδικό όπλο τη δουλειά, το ταλέντο και τις γνώσεις τους, πετυχαίνουν. Παρ’ όλα αυτά, ένα κομμάτι της κοινωνίας ηδονίζεται από γόνους πλουσίων οικογενειών που δεν χρειάζεται να κοπιάσουν λεπτό για να αποκτήσουν το οτιδήποτε και πίσω από μια οθόνη εξουσιάζουν μια στρατιά ανήθικων ατόμων για να πετύχουν αυτό που θέλουν. Ευτυχώς υπάρχουμε εμείς που είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Θα κλείσω με το αγαπημένο μου. Μπορεί αυτό το τμήμα να μην έχει πολυάριθμους τίτλους, τους έχει χάσει και τους έχει στερηθεί για διάφορους λόγους, όμως όσους έχει κατακτήσει είναι κρυστάλλινοι, μάγκικοι, Πειραιώτικοι και Ολυμπιακοί. Τώρα η 4η κούπα μπορεί να καθίσει αναπαυτικά δίπλα στις υπόλοιπες 3 και κάθε μια έχει να μοιραστεί μια μοναδική ιστορία, περιμένοντας το 5ο που κι αν δεν έρθει αυτό, πάντα άρρωστοι με τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου