Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Ισοπέδωση της Ντουμπάι (και άλλα..)

Ο Ολυμπιακός επέστρεψε (μετά την άσχημη παρένθεση με τον Ερυθρό Αστέρα) στις νίκες και στις εξαιρετικές εμφανίσεις απέναντι στο νεόπλουτο μόρφωμα της Ντουμπάι. Ο Θρύλος έφτασε το ρεκόρ του στο 8-3 και συνεχίζει να βρίσκεται στις ψηλότερες θέσεις της Ευρωλίγκας. Οι νίκες δίνουν τον απαραίτητο χρόνο και το βαθμολογικό περιθώριο για να εξεταστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα ερωτηματικά που υπάρχουν αυτή τη στιγμή σε σχέση με το ρόστερ.




Του RedTerso

Όπως ακριβώς η ήττα από τον Αστέρα την περασμένη αγωνιστική δεν ήταν δυνατόν να φέρει κάποιου είδους καταστροφή, έτσι και η εμφατική επικράτηση απέναντι στη Ντουμπάι δεν θα πρέπει να προσφέρεται για θριαμβολογίες. Περισσότερα συμπεράσματα πρέπει να βγάλει το προπονητικό σταφ από τα σοβαρά κενά που έδειξε η ομάδα απέναντι στους ερυθρόλευκους του Βελιγραδίου. Ακόμα και αυτά όμως είναι εξηγήσιμα, εξαιτίας του γεγονότος ότι η ομάδα καλείται να μονταριστεί πάνω στα καινούργια δεδομένα, που έχουν διαμορφωθεί (τραυματισμός Μοντέρο και πολύμηνη απουσία, επανάκαμψη Φουρνιέ, τιμωρία Ντόρσεϊ, Μιλουτίνοφ χωρίς ρυθμό, προσθήκη Κόντσαρ). Ο Αστέρας χτύπησε τον Ολυμπιακό σε αυτές τις αδυναμίες, τον ανάγκασε σε μια τραγική εμφάνιση, αλλά πιθανόν του χτύπησε και ένα καμπανάκι σε σχέση με τη νοοτροπία που πρέπει να προσεγγίσει πλέον τα νέα δεδομένα. Η αλήθεια είναι ότι οι Πειραιώτες εμφανίστηκαν στο παρκέ της Sunel arena με τουλάχιστον ράθυμη διάθεση, με αποτέλεσμα να κάνουν ένα οικτρό πρώτο μέρος και στο δεύτερο να προσπαθούν να μαζέψουν αυτά που αποδείχθηκαν ασυμμάζευτα.

Ο αγώνας με την Ντουμπάι ήταν μια απολύτως διαφορετική ιστορία... Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε απόλυτα στοχοπροσηλωμένος και χτύπησε όλες τις αδυναμίες της ομάδας των Εμιράτων. Δύο ήταν τα σημεία κλειδιά: Η πίεση της άμυνας στους χειριστές των αντιπάλων (και η συνολικά καλή αμυντική λειτουργία) και ο έλεγχος του ρυθμού. Η Ντουμπάι είναι μια ομάδα με άφθονο επιθετικό ταλέντο και μπορεί, αν βρεθεί στη μέρα της, με τα αστέρια της να νιώθουν καλά, να επικρατήσει απέναντι σε οποιαδήποτε ομάδα. Όμως δεν έχει σε καμία περίπτωση τη σκληρή νοοτροπία που απαιτείται για να προχωρήσει με σταθερό βηματισμό προς την κορυφή. Αν μια ομάδα τής δημιουργήσει αμφιβολία, καταθέτοντας τη δική της σκληράδα, τα πράγματα γίνονται δύσκολα για τους εμίρηδες. Αν συνυπολογίσουμε και την ένδεια στα γκαρντ (λόγω και της μη προσαρμογής και του τραυματισμού του Γουόκαπ, που ανάγκασε τον Πασκουάλ να επιστρατεύσει τον 43χρονο Χουέρτας), που παράγει δυσλειτουργία στο δημιουργικό κομμάτι, αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ολυμπιακός κυριολεκτικά μύρισε αίμα και επιτέθηκε βάναυσα στον αντίπαλό του. Πιθανόν αυτός ήταν και ο λόγος, που είχαμε την μετατόπιση του Τζόσεφ στην πρώτη πεντάδα, έτσι ώστε να ισορροπήσει λίγο παραπάνω το rotation και να μπει παράλληλα μεγαλύτερη πίεση στους γκαρντ της Ντουμπάι. Από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός ανάγκασε τον Μακίνλεϊ-Ράιτ να κάνει το χειρότερο φετινό του ματς, η υπόθεση νίκη είχε γίνει σαφώς πιο εύκολη υπόθεση.

Το δεύτερο σημείο που αξίζει να σταθούμε είναι αυτό του ελέγχου του ρυθμού, που δεν προήλθε όμως μέσα από τον έλεγχο των ριμπάουντ (οι αντίπαλοι επιβλήθηκαν με 31-34 σε αυτό τον τομέα), αλλά μέσα από την ασφυκτική, σε στιγμές, άμυνα και το τρέξιμο στο transition. Οι ψηλοί της ομάδας (πλην Μιλουτίνοφ) έβγαιναν σε hedge-out και δεν επέτρεπαν να υπάρχει εύκολη κίνηση της μπάλας και μετά από αυτό το μπλοκάρισμα, απλώς οι αντίπαλοι κατέφευγαν σε ατομικές προσπάθειες (ήταν ενδεικτικό ότι από κάποιο σημείο και μετά, οι αστέρες της Ντουμπάι αδιαφορούσαν να δώσουν την μπάλα σε συμπαίχτες τους), κάτι που αποδείχθηκε βούτυρο στο ψωμί των ερυθρόλευκων. Ο Ολυμπιακός είχε 10 κλεψίματα, 4 τάπες, «κερδίζοντας» παράλληλα 18 πόντους στον αιφνιαδιασμό ή 23 πόντους από λάθη αντιπάλου. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι η ομάδα είχε εξαιρετικό συσχετισμό ασίστ/λαθών (20 ασίστ για 6 μόλις λάθη), αντιλαμβανόμαστε ότι ο βαθμός συγκέντρωσης ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο και η συνέπεια ήταν ότι η Ντουμπάι, από κάποιο σημείο και μετά, απλώς προσπαθούσε να μη διασυρθεί ακόμα περισσότερο.

Από το παιχνίδι αυτό, ο Ολυμπιακός πρέπει να κρατήσει τον τρόπο που το προσέγγισε σε επίπεδο νοοτροπίας και από την ομολογουμένως καλή διάθεση που έδειξαν όλοι ανεξαιρέτως οι αθλητές μας στην ομαδική άμυνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο όχι αμυντικός κέρβερος Βεζένκοφ κυνήγαγε το κλέψιμο (όπως κάνει και στα τελευταία ματς) και είχε μπλοκ σε αντίπαλο. Γενικά, πρέπει να κρατήσουμε την επιστροφή του Φουρνιέ στις υψηλές πτήσεις, τη μεστή εμφάνιση του Σάσα, το εύκολο σκορ που πρόσφερε μέσα από ατομικές φάσεις ο Τζόσεφ, το καλό παιχνίδι του Τζόουνς, την πολύπλευρη προσφορά του Γουόρντ και τη διάθεση που δείχνει ο Κόντσαρ (χωρίς όμως να έχει προσαρμοστεί ακόμα, τουλάχιστον επιθετικά, θεωρώ ότι είναι θέμα χρόνου να βρει σκορ μέσω spot-shooting).

ΦΑΚΕΛΟΣ ΝΤΟΡΣΕΪ

Η 13η Νοέμβρη είναι η μέρα που επέστρεψε ο Τάιλερ Ντόρσεϊ στις προπονήσεις της ομάδας μετά τις αφελείς του τοποθετήσεις στα social media. Ο Ντόρσεϊ επέστρεψε μετά από έναν μήνα ατομικών προπονήσεων. Το θέμα που απασχολεί την ομάδα πλέον είναι τι μέλλει γεννέσθαι με την περίπτωσή του. Από την πλευρά της ομάδας (προπονητής και διοίκηση), προκύπτει ότι τον περιμένουν στην ομάδα για να επανενταχθεί. Ο ίδιος συνεχίζει τα αντιφατικά μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η δική μου θέση είναι η εξής: Όσο απαραίτητος και αν φαντάζει ο Ντόρσεϊ, αγωνιστικά και λόγω κατοχής ελληνικού διαβατηρίου, θεωρώ πολύ δύσκολο να επανέλθει με ορίζοντα το τέλος της χρονιάς και τη λήξη του συμβολαίου του. Και αυτό θεωρώ ότι προκύπτει από την αρχή της χρονιάς και πριν υποπέσει στο πειθαρχικό παράπτωμα. Ο Ντόρσεϊ φέτος είχε περισσότερο στο μυαλό του να «γράψει» νούμερα, παρά να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα. Η δε παρουσία του στην άμυνα κρίνεται απόλυτα ελλιπής. Με βάση τα παραπάνω, εγώ θα έβλεπα επανένταξη στην ομάδα για τον παίχτη, μόνο στην περίπτωση που θα ήθελε να ανανεώσει το συμβόλαιο του στον Ολυμπιακό με ένα λογικό ποσό (και όχι τις αστειότητες που αξιώνει) και να συνδέσει το μέλλον του με την ομάδα. Σε διαφορετική περίπτωση, νομίζω ότι το καλύτερο για τον Ολυμπιακό θα ήταν να πουληθεί ο παίχτής, μιας και είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα έχει τη διάθεση να «υπηρετήσει» το αγωνιστικό μας πλαίσιο με ορίζοντα 6μήνου και μετά θα φύγει ελεύθερος... Οπότε νομίζω ότι η πλάστιγγα έχει συγκεκριμένη κλίση...

ΦΑΚΕΛΟΣ «ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΓΚΑΡΝΤ»

Αυτή η υπόθεση είναι απόλυτα αλληλένδετη με την παραπάνω. Μετά τον τραυματισμό του Μοντέρο, ο Ολυμπιακός χρειάζεται παίχτη. Όχι για να τον αντικαταστήσει πλήρως, γιατί αυτό δεν γίνεται, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο κόουτς, αλλά για να καλύψει το κενό που έχει παρουσιαστεί αυτή τη στιγμή στη θέση «1». Αν υποθέσουμε ότι ο Ντόρσεϊ παραμένει στην ομάδα και είναι δεκτικός να υποτάξει τον εγωισμό του κάτω από την ομάδα, τότε νομίζω ότι χρειάζεται ένας καθορόαιμος άσος, με ευχέρεια στη δημιουργία, καλό αμυντικό φίλτρο και συμπαθητικό σκοράρισμα σε καταστάσεις spot-up. Σε περίπτωση όμως που ο Ντόρσεϊ δεν συνεχίσει με τον τρόπο που επιθυμεί η ομάδα, τότε σίγουρα χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Πιθανόν χρειάζεται να αποκτηθεί ένας παίχτης που έχει χαρακτηριστικά combo-guard ώστε να καλύπτει 2 θέσεις και να έχει μεγαλύτερη ευχέρεια στο σκοράρισμα. Βλέπω δύσκολο να πηγαίνει η ομάδα σε δύο κινήσεις γιατί υπάρχει και ο περιορισμός των 20 συμβολαίων τη χρονιά στην Ευρωλίγκα. Το τι θα γίνει στις εγχώριες διοργανώσεις είναι άλλη κουβέντα. Το βέβαιο είναι ότι το προσεχές διάστημα θα κληθούν να πάρουν κάποια σημαντική απόφαση που θα καθορίσει, σε μεγάλο βαθμό, και την πορεία της ομάδας, μιας και δεν είναι λογικό να υπάρξει τόση καταπόνηση στους περιφερειακούς μας, τόσο νωρίς στη σεζόν...

Ακολουθεί άλλη μια διπλή αγωνιστική, με τη Μακάμπι εκτός αρχικά την Τρίτη και στη συνέχεια η υποδοχή της Ρεάλ την Παρασκευή. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να εδραιώσουμε περαιτέρω τη θέση μας και να ανταποδώσουμε στη Ρεάλ την ήττα στο Σούπερ Καπ....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου