Του RedTerso
Ο σπουδαίος Κινέζος θεωρητικός του πολέμου Σουν Τσου είχε ήδη διατυπώσει από τον 6ο π.Χ. αιώνα ένα σημαντικό απόφθεγμα μέσα από το θεμελιώδες βιβλίο του Η τέχνη του πολέμου: «Εάν γνωρίζεις τον εχθρό και τον εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι το αποτέλεσμα ακόμη και εκατό μαχών. Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι και τον εχθρό, για κάθε νίκη που κερδίζεις θα έχεις και μία ήττα. Εάν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου, ούτε τον εχθρό, θα νικηθείς σε κάθε μάχη». To γνωμικό αυτό το χρησιμοποίησε ο Dave Mustaine στον πρόσφατο και τελευταίο δίσκο των Megadeth φτιάχνοντας ένα εξαιρετικό κομμάτι:
Στα καθ' ημάς: Ο Ολυμπιακός φαίνεται να γνωρίζει άριστα (αυτή την εποχή) τον εαυτό του. Γνώριζε ότι στα δύο κρίσιμα παιχνίδια με παο και Παρί θα στερούνταν τις υπηρεσίες βασικών παιχτών του (Βεζένκοφ, Γουόκαπ κυρίως, αλλά και Μόρις). Γνώριζε τα στοιχεία που θα έλειπαν από το παιχνίδι του και έσπευσε να προσαρμοστεί. Ήξερε όμως πολύ καλά και τους αντιπάλους του. Είχε μελετήσει άριστα το παιχνίδι τους, είχε αφήσει τους μεν πράσινους να επαναπαυτούν στην επιτυχία του κυπέλλου, τη δε Παρί να επαναπαυτεί στις 3 απανωτές και πολύ μεγάλες εκτός έδρας νίκες της (με Μπαρτσελόνα, Μπασκόνια και... βάζελο). Και ήξερε ακριβώς τον τρόπο να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. «Κερνώντας» τους διαφορετικό δηλητήριο κάθε φόρα.
Στο πιο πρόσφατο προχθεσινό παιχνίδι με τους Παριζιάνους, ο Ολυμπιακός ήταν απολαυστικός επιθετικά. Έκλεισε το πρώτο ημίχρονο με 63 πόντους, δημιουργώντας νέο ρεκόρ τριπόντων στην ιστορία της Ευρωλίγκας με 13 εύστοχα εκτελεσμένα (σε 19 προσπάθειες). Η βάση της νίκης είχε μπει, αρκεί να ελεγχόταν πολύ καλύτερα ο ρυθμός γιατί πέρα από την εντυπωσιακή επιθετική του παρουσία, ο Ολυμπιακός είχε επιτρέψει στην Παρί να επιβάλει σε μεγάλο βαθμό το ρυθμό της και γι' αυτό δέχτηκε και 55 πόντους στο πρώτο μέρος. Στο δεύτερο μέρος, οι ερυθρόλευκοι έριξαν την ταχύτητα του παιχνιδιού, όρισαν τον ρυθμό, έπαιξαν πιο αποτελεσματική άμυνα και κράτησαν τους Γάλλους στους 32 πόντους. Το ροζ φύλλο αποθηκεύτηκε με ευλάβεια στις αποσκευές του τεχνικού τιμ, υπό τις επευφημείες του κόσμου, που έκανε την έδρα της Παρί... ΣΕΦ.
Το ματς με τον βάζελο την περασμένη εβδομάδα ήταν μια ολότελα διαφορετική ιστορία. Και προφανώς έπαιζαν ρόλο οι ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης αναμέτρησης, το ψυχολογικό χάντικαπ που έπρεπε να καλυφθεί (από την πρόσφατη ήττα με κάτω τα χέρια στο κύπελλο) και οι σοβαρές απουσίες παιχτών-πυλώνων του παιχνιδιού μας. Έχοντας μελετήσει αυτές τις συνθήκες, το προπονητικό μας επιτελείο προετοίμασε τους παίχτες μας άριστα. Η συνταγή έλεγε ότι έπρεπε να επιβάλουμε την παρουσία μας και να τη βασίσουμε πάνω σε σκληρή άμυνα και ένταση στις δύο πλευρές του παρκέ. Ειδικά στο πρώτο μέρος η διαφορά στην στοχοπροσήλωση και τη συνοχή ανάμεσα στους δύο αντιπάλους ήταν χαοτική. Κάποια λάθη και η αστοχία στις βολές εμπόδισαν τον Θρύλο να χτίσει ένα ισχυρό προβάδισμα.
Παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοι ροκάνισαν τη διαφορά και προσπέρασαν στο τρίτο δεκάλεπτο, φαινόταν ότι ο έλεγχος του παιχνιδιού βρισκόταν σε ερυθρόλευκα χέρια. Τα διαρκώς ενεργά χέρια πάνω στην μπάλα, η ενέργεια στην άμυνα και οι σωστές εν πολλοίς αποφάσεις στα κρίσιμα σημεία έκριναν σε μεγάλο βαθμό την αναμέτρηση και απέδειξαν ότι σε παιχνίδια ειδικών συνθηκών, ο πιο σκληρός, ο πιο αποφασισμένος και αυτός που μπορεί να δώσει απαντήσεις σε ό,τι πρόβλημα βάζει ο αντίπαλος στο τέλος θα κερδίσει.
Τι κοινό είχαν οι δύο αναμετρήσεις, παρόλο που ήταν τόσο διαφορετικές στην αγωνιστική τους προσέγγιση; Ο Ολυμπιακός κατάφερε να καλύψει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις απουσίες καθοριστικών αθλητών του. Το κενό του Γουόκαπ (και του Μόντε Μόρις) κάλυψαν με πολύ ικανοποιητικό τρόπο ο Φρανκ Νιλικίνα και ο Κόρι Τζόσεφ. Και στα δύο παιχνίδια ο Γάλλος πρόσφερε εξαιρετικές άμυνες απέναντι σε πολύ καλούς αντιπάλους (ειδικά απέναντι στον βάζελο, η αμυντική του συμπεριφορά ήταν ελίτ επιπέδου) και σκόραρε καθοριστικούς πόντους. Ο Τζόσεφ από την άλλη κατέθεσε ένα μικρό δείγμα της εμπειρίας και των παραστάσεων από το ανώτερο μπασκετικό επίπεδο. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ ήταν κυρίαρχος και στα δύο ματς. Ο Ντόρσεϊ συνεχίζει να παίζει ως ο κορυφαίος ίσως shooting-guard της διοργάνωσης (και αν δεν είχε βγει με φάουλ απέναντι στο βάζελο, πιθανότατα θα είχαμε επικρατήσει ακόμα πιο εύκολα). Ο Πίτερς με την Παρί ήταν ασταμάτητος, ενώ είχε τις στιγμές του και με τον παο, καλύπτοντας το κενό του Βεζένκοφ. Ο Αρχηγός Παπανικολάου ήταν καίριος στο ματς με τους πράσινους, αλλά μέτριος απέναντι στους Γάλλους, ενώ αντίστροφη εμφάνιση είχε ο Γουόρντ. Μέτρια παρουσία για τον Τζόουνς στα δύο ματς, καλή από τον Χολ στο δεύτερο. Εύφημος μνεία στον ΜακΚίσικ, που για για άλλο ένα ντέρμπι πελέκησε τους καλούς του πράσινους πελάτες.
Ο Ολυμπιακός έχει σφιχταγκαλιάσει πλέον το πλεονέκτημα έδρας. Μένει να το εξασφαλίσει και τυπικά τις επόμενες αγωνιστικές. Μεσολαβεί το ματς απέναντι στη Μονακό των οικονομικών προβλημάτων σε ένα παιχνίδι, που κρύβει πολλές παγίδες, μιας και οι αντίπαλοί μας θα παίζουν χωρίς κανένα απολύτως «πρέπει». Και μετά ακολουθούν δύο παιχνίδια στο ΣΕΦ την άλλη εβδομάδα. Το εξ αναβολής ντέρμπι με τη Φενέρ και ο αγώνας με την Μπασκόνια.
* * *
ΥΓ 10/3/1925-10/3/2026: 101 χρόνια περήφανης Ολυμπιακής ιστορίας! Χρόνια πολλά μεγάλη μας αγάπη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου