Ιστορίες για τερματοφύλακες

Αν, στον Θρύλο, η καρέκλα του προπονητή είναι (κατά το κοινώς λεγόμενο) ηλεκτρική, η θέση του τερματοφύλακα ήταν ανέκαθεν... καρμανιόλα. Μέσα στα χρόνια, έχουν περάσει σπουδαίοι τερματοφύλακες, που έβαλαν ψηλά τον πήχη και τους μνημονεύουμε χρόνια ολόκληρα, με τους οποίους αναπόφευκτα συγκρίνεται κάθε νέος (ο Κελεσίδης, ο Σαργκάνης, ο Ελέ, ο Νικοπολίδης). Κάθε φορά που έφευγε ένας μεγάλος, περνούσαν χρόνια μέχρι να βρεθεί ο άξιος αντικαταστάτης.

Ο Θεολόγος Μιχαηλίδης θυμάται παλιές, άγνωστες ιστορίες κάτω απ' τα ερυθρόλευκα γκολπόστ. 

 * Το κείμενο διαβάζεται παράλληλα με το εξαιρετικό αφιέρωμα του Pesetero για τις «γάτες» και τις «απάτες», απ' το 1980 και μετά.

Μια Ολυμπιακή Ιστορία (από όσες τύχει να γραφτούν) #11

Έχω ζήσει δυο ζωές μαζί σου σ' ένα βράδυ

Έχει περάσει το Πάσχα και είναι ο μοναδικός λόγος που θα μπορούσε να μας κάνει να επιστρέψουμε στην τσιμεντούπολη. Αφήσαμε τη θάλασσα, τον ήλιο, τα ούζα, για τη μεγάλη προοπτική του θριάμβου που ανοιγόταν μπροστά μας.

Η αλήθεια για την υπόθεση Κούδα

Πολλές φορές έχουμε ακούσει και διαβάσει για την υπόθεση Κούδα. Στα προσκείμενα στην ομάδα μας ΜΜΕ επιχειρήθηκε --και ακόμη επιχειρείται-- μια αθωωτική για τον Ολυμπιακό προσέγγιση του θέματος, που στηρίζεται κυρίως στην όντως κατ’ επανάληψη εκφρασθείσα έντονη επιθυμία του παίκτη να φύγει από τον ΠΑΟΚ και να παίξει στον Ολυμπιακό. Σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μέσα, και κυρίως σε αυτά της Βόρειας Ελλάδας, συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Ο Ολυμπιακός έχει κατηγορηθεί ότι προσπάθησε να εξαγοράσει τη συνείδηση του παίκτη και να τον αποκτήσει παράνομα, ανήθικα και εκβιαστικά. Ποια είναι η αλήθεια;

Η αλήθεια για τον Μιγκέλ Νικολάου

Το καλοκαίρι είναι πάνω απ' όλα η περίοδος των μεταγραφών. Απ' τις εποχές που πανηγυρίζαμε όταν παίρναμε παίχτη απ' τους Πόντιους Βέροιας μέχρι τις λεγόμενες «μεταγραφές αεροδρομίου», ως και τις μέρες μας (με τα λεφτά λιγότερα και τους... μάνατζερ περισσότερους), κάθε νέο απόκτημα προκαλεί αίσθηση, ενδιαφέρον, έως και απορίες. Έρχεται ο νέος «μάγος» ή θα μας βγει παλτό; 

Ο Θεολόγος Μιχαλίδης μάς μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, σε ένα «μεταγραφικό μπαμ» από το μακρινό 1972, και μοιράζεται μαζί μας τις αναμνήσεις του.

Μπασκετικές Αναμνήσεις: Νίκη-θρίλερ και... ποδαρόδρομος

12.11.1972. Γήπεδο Γλυφάδας. Ολυμπιακός-ΠΑΟ για το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής μπάσκετ. Είμαστε το φαβορί, αφού έχουμε καλύτερη και πιο φορμαρισμένη ομάδα με τους φοβερούς Ελληνοαμερικανούς μας άσσους. Θα σταθώ ιδίως στον Καστρινάκη γιατί είναι ο μόνος παίκτης που έχω δει στη ζωή μου, που ο τρόπος που έπαιρνε τα ριμπάουντ ήταν πιο όμορφος από τον τρόπο που άλλοι σημείωναν καλάθια.

Για τον 5ο τελικό με τον βάζελο και το μέλλον

Είναι από τις φορές που υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα να πεις και δεν μπορείς να τα βάλεις σε μια σειρά. Για αυτόν τον λόγο θα προσπαθήσω να παραθέσω αυστηρά τις σκέψεις μου για τον προχθεσινό 5ο τελικό με τον βάζελο και την απώλεια του πρωταθλήματος. Και θα ξεκινήσω πρώτα από την ομάδα μας, γιατί νομίζω ότι η αυτοκριτική είναι η βάση της εξέλιξης, και ειδικά με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο μπασκετικός Ολυμπιακός.

12 σημεία για τη νίκη του Ολυμπιακού στο 4ο παιχνίδι

Ο Ολυμπιακός έπραξε το αναγκαίο χτες το βράδυ στο ΣΕΦ, νίκησε κατά κράτος τον βάζελο και ισοφάρισε τη σειρά των τελικών σε 2-2. Οι ερυθρόλευκοι άφησαν πίσω τους τις δύο άθλιες εμφανίσεις που πραγματοποίησαν στον δεύτερο και τον τρίτο τελικό και εμφάνισαν την εικόνα του μαχητή, που είχαν στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν, αλλά και στον πρώτο τελικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπερισχύσει εμφατικά του αντιπάλου του, να μην επιτρέψει στους προκλητικούς --για άλλη μια φορά-- γκρι να μετατραπούν σε παράγοντα του παιχνιδιού και πλέον να πηγαίνει στο ΟΑΚΑ για να διεκδικήσει τις πιθανότητές του να ξαναφέρει το πρωτάθλημα στο λιμάνι.

Κάτι παραπάνω από ένα αθλητικό τμήμα

Το τμήμα πόλο θεωρείται εδώ και χρόνια --από οργανωμένο κομμάτι του κόσμου και μη-- ως «το πιο Ολυμπιακό τμήμα του συλλόγου». Δίχως διαχωρισμούς και άχρηστες ταμπέλες και διχόνοια. Με σεβασμό. Κάτι παράξενο, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν είχε ποτέ τη λάμψη της μπάλας, του μπάσκετ, ούτε καν του βόλεϊ, ούτε μεταγραφές αεροδρομίου, ούτε Τζιοβάνι, ούτε Καρεμπέ, ούτε 1-4, ούτε ήταν το πρώτο τμήμα που κατέκτησε διεθνείς τίτλους, ούτε καν είχε περάσει σε τίτλους τον συντοπίτη Εθνικό. Πώς εξηγείται κάτι τέτοιο;

Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά...

Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε μια τραγική --το λιγότερο-- εμφάνιση και έχασε με κατεβασμένα τα χέρια από το βάζελο στο τρίτο παιχνίδι της σειράς των τελικών. Δεν πειράζει  --ψέματα πειράζει-- η ήττα αυτή καθαυτή, αλλά κυρίως το γεγονός ότι προήλθε εξαιτίας της ανυπαρξίας επιθετικού πλάνου και πάθους από την πλευρά της ομάδας μας. Στο ΟΑΚΑ εμφανίστηκε μια ομάδα που φορούσε ερυθρόλευκα, αλλά είχε περισσότερο εικόνα μεικτής παλαίμαχων.

Veni, vidi, vici ή αλλιώς το δεύτερο φετινό ευρωπαϊκό για τον Θρύλο

Η ομάδα πόλο έκανε για ακόμη μία φορά υπερήφανο τον λαό του Ολυμπιακού, αφού για δεύτερη φορά σκαρφάλωσε στην κορυφή της Ευρώπης και μάλιστα μέσα στο σπίτι της Προ Ρέκο των 8 Κυπέλλων Πρωταθλητριών και των 13 συμμετοχών σε τελικούς. Αυτή είναι η είδηση!