Του RedTerso
«...από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους».
Φρίντριχ Νίτσε «Χαρούμενη επιστήμη»
Ο Θρύλος ετοιμάζεται να σαλπάρει για την κατάκτηση νέων στόχων. Η αφετηρία της σεζόν μας βρίσκει φυσιολογικά στην «pole position». Πάμε να παρακολουθήσουμε πώς έχει σχηματιστεί το ρόστερ της ομάδας και τι πάνω-κάτω περιμένουμε να δούμε.
Από τον κορμό της πιθανότατα καλύτερης ομάδας της τελευταίας πενταετίας, είχαμε κάποιες αποχωρήσεις παιχτών, που όλα τα προηγούμενα χρόνια θεωρούνταν βασικοί πυλώνες του συστήματος και του τρόπου παιχνιδιού του Ολυμπιακού. Από την ομάδα αποχώρησαν ο Σακίλ ΜακΚίσικ, ο Άλεκ Πίτερς, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης και οι φαλ, γουόκαπ. Για άλλους έφτασε το πλήρωμα του χρόνου (Σακ, ο μακροβιότερος Αμερικάνος που φόρεσε τη φανέλα της ομάδας και την τίμησε όσο λίγοι), άλλοι επέλεξαν αυξημένο ρόλο, χρόνο και χρήματα στις νέες τους ομάδες (Πίτερς, Λάρυ), ενώ άλλοι προτίμησαν να κηλιδώσουν την ιστορία τους στον Ολυμπιακό.
Ο προπονητής Γιώργος Μπαρτζώκας, σε συνεργασία με τη διοίκηση, είχαν φροντίσει, πριν ολοκlηρωθεί η περσινή σεζόν, να κάνουν τις δύο πιο σοβαρές προσθήκες στη θέση των γκαρντ, προσθέτοντας άφθονο ταλέντο και ποιότητα σε μια θέση (αυτή του πόιντ-γκαρντ) όπου ομολογουμένως δεν διαθέταμε σε αφθονία (μιλώντας σχετικά κομψά) τις περασμένες χρονιές. Ο Γιαν Μοντέρο αποτελεί πιθανόν το πιο μεγάλο ταλέντο στην Eυρωλίγκα τα τελευταία χρόνια και είναι πολύ σημαντικό ότι ο ίδιος ο αθλητής «πείστηκε» να έρθει στον Πειραιά, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα του προγράμματος του Ολυμπιακού. Αντίστοιχα ο Κόντι Μίλερ-Μακιντάιρ επέλεξε να μεταπηδήσει από τους ερυθρόλευκους του Βελιγραδίου στο Λιμάνι, αναζητώντας τη διεκδίκηση της κορυφής της Ευρώπης. Στο πλάι τους, θα πρέπει να προσθέσουμε τον Κόρι Τζόσεφ, τη συνεισφορά του οποίου αναγνώρισε η διοίκηση και ανανέωσε μέσα στο καλοκαίρι (διαβλέποντας και την εξέλιξη με τον γουόκαπ). Ο Καναδός, έχοντας ρίξει μπόλικη ατομική δουλειά στην off-season, έρχεται να προσθέσει σοβαρό ανταγωνισμό στη θέση «1». Ρόλο στο ελληνικό πρωτάθλημα θα διεκδικήσει και ο Νίκος Πλώτας, που αποκτήθηκε από τον Προμηθέα.
Στους shooting-guard, δεσπόζει η παρουσία του Εβάν Φουρνιέ και του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Για τον Γάλλο MVP δεν χρειάζονται πολλά λόγια και επισημάνσεις. Ο Φουρνιέ είναι πάλι έτοιμος να συνεχίσει τη μυθική του παρουσία στο Λιμάνι και να «μιλήσει» άλλη μια φορά εκεί που κρίνονται τα μεγάλα παιχνίδια. Ο Ντόρσεϊ διεκδικεί και αυτός, με τη σειρά του, νέο συμβόλαιο με αυξημένες αποδοχές. Πεδίο δόξης λαμπρόν, λοιπόν, να επαναλάβει την περσινή καταπληκτική regular season που πραγματοποίησε δείχνοντας βελτίωση και στα πιο κρίσιμα παιχνίδια. Τη γραμμή της περιφέρειας συμπληρώνει ο Όμηρος Νετζήπογλου, ο οποίος θα πάρει και αυτός χρόνο κυρίως στις εγχώριες διοργανώσεις.
Η γράμμη των φόργουρντ ουσιαστικά βασίζεται στους γνωστούς πυλώνες (Βεζένκοφ, Παπανικολάου και ο «sophomore πλέον Γουόρντ) ενώ δίπλα τους προστέθηκε ο Εμπάγιε Εντζάι. Ο Σενεγαλέζος, θα είναι ο back-up του Σάσα και θα έρχεται να προσθέσει αθλητικότητα και ποιοτικό αμυντικό φίλτρο, αναλαμβάνοντας συγκεκριμένους ρόλους. Η απόκτησή του επικρίθηκε αρκετά, αλλά ο παίχτης αποκτήθηκε, έχοντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά να προσθέσει στο σύνολο. Κάτι μου λέει ότι θα πρσφέρει πράγματα. Αυτά για τα οποία τον επέλεξε ο κόουτς, υπενθυμίζοντας ότι οι ομάδες που αποτελούνται από επιθετικογενείς παίχτες, κατά πλειοψηφία, συνήθως δεν είναι και νικήτριες. Ο Παπανικολάου παραμένει ο Αρχηγός της ομάδας, ο πιο έμπειρος παίχτης και ο συνδετικός κρίκος δύο χρυσών περιόδων του Ολυμπιακού. Ο Βεζένκοφ είναι απλά ο MVP της Ευρωλίγκας, ενώ ο Τάισον Γουόρντ, με την εμπειρία ενός χρόνου στο υψηλότερο επίπεδο, πιστεύω ότι θα δώσει ακόμα περισσότερα πράγματα. Στη θέση των φτερών ίσως να χώραγε ένας ακόμα παίχτης. Ένας αθλητής που θα προσθέτει σταθερό μακρινό σουτ και καλή άμυνα. Ίσως σε αυτή τη θέση δούμε και κάποια προσθήκη μέσα στη διάρκεια της χρονιάς.
Η γραμμή των σέντερ παραμένει αναλλοίωτη. Σε αυτή δεσπόζει ο καλύτερος ψηλός της Ευρώπης ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, που θέλει να επαναλάβει την κυριαρχική περσινή σεζόν που τον έφερε στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς ελπίζουμε να δικαιώσει τις τεράστιες προσδοκίες που συνόδευσαν την περσινή του μεταγραφή, έχοντας ενταχθεί πλήρως στη φιλοσοφία της ομάδας. Ο Ντόντα Χολ γινόταν όλο και καλύτερος όσο περνούσε η χρονιά και φάνηκε να τον βοηθά ο αυξημένος ανταγωνισμός. Για τις εγχώριες διοργανώσεις πλαισιώθηκαν και από τον Αντώνη Καραγιαννίδη.
Φιλοσοφία που κερδίζει δεν αλλάζει, λένε. Ο κόουτς Μπαρτζώκας, πάνω στο γνωστό και νικηφόρο αγωνιστικό μοντέλο που έχει παρουσιάσει, φαίνεται ότι θα κάνει και κάποιες διαφοροποιήσεις. Η προσθήκη των δύο σπουδαίων γκαρντ πιθανότατα θα φέρει μεγαλύτερο βάρος του παιχνιδιού της ομάδας στους κοντούς. Το σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός θα δοκιμάσει να ανεβάσει τον ρυθμό και τις κατοχές, μιας και πλέον έχει τα «όπλα» να το πράξει επιτυχημένα όπως το εξήγησε πρόσφατα και ο κόουτς. Η χημεία και η ομοιογένεια ήταν (και είναι σε μεγάλο βαθμό) μεγάλα όπλα για την ομάδα μας. Το σίγουρο είναι ότι όταν αποχωρούν βασικά γρανάζια μιας καλοκουρδισμένης μηχανής, είναι πιθανόν να υπάρξουν και κάποιες αναταράξεις. Σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να υπάρξουν αντίστοιχες συνεργασίες όπως ανάμεσα στον Βεζένκοφ π.χ. και τον πρώην playmaker της ομάδας. Η ποιότητα όμως του ρόστερ και τα χαρακτηριστικά των αθλητών μας εγγυώνται ότι είναι θέμα χρόνου να αποκτηθούν νέοι αυτοματισμοί και νέα όπλα στη φαρέτρα της ομάδας.
Τι περιμένουμε λοιπόν από τον Ολυμπιακό μετά την περσινή επική σεζόν; Όπως όλοι οι πρωταγωνιστές αναφέρουν, δεν υπάρχει κανένας κορεσμός. Το απολύτως αντίθετο. Υπάρχει η πείνα να διατηρηθούν τα πρωτεία και στην Ευρωλίγκα και στις εγχώριες διοργανώσεις. Ειδικά όταν προς το τέλος της χρονιάς θα επιστρέψουμε στο νέο ΣΕΦ... Τίποτα λιγότερο από τα πάντα, λοιπόν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου