Τώρα που τελείωσε η ποδοσφαιρική σεζόν...

Η ποδοσφαιρική σεζόν 2021/22 ολοκληρώθηκε σε συλλογικό επίπεδο και επίσημα με τον τελικό του Champions League το περασμένο Σάββατο και την κατάκτηση του τροπαίου από τη μισητή Ρεάλ. Στα καθ' ημάς, οι αγωνιστικές υποχρεώσεις έχουν ολοκληρωθεί εδώ και δύο εβδομάδες, με τον Ολυμπιακό να κατακτά για 47η φορά στην ιστορία του το Πρωτάθλημα. Θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια αποτίμηση για το ποδοσφαιρικό τμήμα, έχοντας μπει σχεδόν στην αγαπημένη περίοδο των απανταχού γαύρων, αυτή της γενικευμένης μεταγραφολογίας.

Κοκκινίζοντας τη Λευκή Πόλη!

Υπάρχουν φράσεις και συνθήματα που χρησιμοποιούνται ως απόλυτα «κλισέ» στην γλώσσα των ερυθρόλευκων οπαδών, βγαλμένα μέσα από την ιστορία μας: «Όσο με πληγώνεις τόσο με πωρώνεις», «Η στεναχώρια κρατάει ένα βράδυ, αλλά η περηφάνια για πάντα» κ.λπ.. Αυτά όμως που έγιναν για ένα τριήμερο στο Βελιγράδι θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη μνήμη μας και επιβεβαιώνουν σε απόλυτο βαθμό τα παραπάνω. Η Λευκή Πόλη (η σημασία του ονόματος της πόλης στα σέρβικα) βάφτηκε κόκκινη και ανεξάρτητα από το αγωνιστικό αποτέλεσμα που μας στεναχώρησε (πολύ), η εμπειρία του F4 στο Βελιγράδι θα πάρει τη θέση που της αξίζει στο ερυθρόλευκο βιβλίο της ιστορίας!

Βόλεϊ: Ποιοι ήμασταν. Μια υπενθύμιση αγώνων Ολυμπιακού-ΠΑΟ από το ένδοξο παρελθόν

Προσπαθώ να μετρήσω πόσες φορές έχουμε ηττηθεί τη φετινή περίοδο στο βόλεϊ και έχω χάσει τον λογαριασμό. Γράφουν για 14 ήττες. Αμφιβάλλω αν έχουμε κάνει τις μισές ήττες σε 14 περιόδους. Μολονότι εξακολουθούμε να συγκαταλεγόμαστε ανάμεσα στους πρωταγωνιστές στη χώρα μας (αυτό δα έλλειπε), κατά την «τελευταία δεκαετία των εκατοντάδων τίτλων» του ερασιτέχνη, σύμφωνα με την ακριβή ανακοίνωση του Προέδρου Μαρινάκη, έχουμε χάσει 6 πρωταθλήματα, μαζί με το φετινό (ας αφήσουμε στην άκρη κύπελλα). 

6/5/1998: Ο Ολυμπιακός σκορπά τα όνειρα μιας ομάδας, μιας πόλης & ενός παιχταρά

Υπάρχουν κάποιες ελάχιστες φορές που ο Ολυμπιακός, με τις νίκες, τις επιτυχίες και τους τίτλους του, έτυχε να χαλάσει τα όνειρα κάποιων αντιπάλων επαρχιακών ομάδων, από αυτές, που όχι μόνον ήταν άξιες και ισχυρές, αλλά και συμπαθητικές. Ταυτόχρονα κατέστρεψε τα όνειρα και άλλαξε καταλυτικά τις καριέρες και κάποιων αντιπάλων παικτών, από αυτούς που ήταν πραγματικά μεγάλοι. Βλέποντας τα πράγματα εκ των υστέρων, μετά από χρόνια, αισθάνεσαι κάτι ακαθόριστο, ιδίως όταν τα όνειρα αυτά που διαλύθηκαν ήταν προϊόν μιας συστηματικής δουλειάς, ενός διαρκούς αγώνα και μιας μεγάλης προσπάθειας. Δεν ήταν από τα όνειρα που βασίζονταν σε τύχη, σε συμπτώσεις και σε συγκυρίες και χαρακτηρίζονταν από θράσος. Δεν μπορώ να πω βέβαια ότι λυπάμαι ή στενοχωριέμαι για αυτό που έγινε, αλλά ωστόσο το σκέπτομαι. Και οπωσδήποτε δεν το σκέπτομαι με χαιρεκακία. 

Ανάληψη ευθύνης από την ερυθρόλευκη ταξιαρχία «Γιώργος Βαΐτσης»

Το πρώτο βήμα έγινε! Πάμε για τα άλλα δύο.

Μαγική ολυμπιακή βραδιά! Ένας Θρύλος αποφασισμένος να κάνει πράξη τα όνειρα των οπαδών του. Ένα ΣΕΦ που κόχλαζε και σου έδινε την εντύπωση ότι θα κάψει κάθε αντίπαλο, που πιθανόν να επιχειρήσει να απειλήσει την ομάδα. Μια ερυθρόλευκη πανστρατιά για να γίνει πραγματικότητα εκείνο το τρελό όνειρο! Για σένα ζω και τραγουδώ, τρελαίνομαι...

ΠΑΟ-ΟΣΦΠ 62-68 ή αλλιώς ταπεινώνοντας τον βάζελο στο σπίτι του

Η άνοιξη είναι η κατεξοχήν εποχή που ανθεί το κυνήγι του λαγού. Ήδη από την εποχή του Τελ-Αβίβ και της Σαραγόσα μέχρι και τον δρόμο για την κατάκτηση της Ρώμης, η περίοδος λίγο πριν ή λίγο μετά το Πάσχα χαρακτηριζόταν από πάτημα του βάζελου, κυρίως στα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Φέτος, τους διασύραμε και σε διεθνές επίπεδο (101-73 στην Ευρωλίγκα ένα μήνα πριν) αλλά και σε εγχώριο μέσα στο σπιτάκι τους (62-68 χτες).

Πώς ένα φιλικό ματς του Ολυμπιακού επηρέασε καταλυτικά την ιστορία του ΠΑΟ

1. ΜΠΟΜΠΕΚ ΚΑΙ ΜΑΝΤΖΕΒΕΛΑΚΗΣ

Η δεκαετία του 1960, η οποία συνέπεσε χρονικά με την πρώτη δεκαετία του πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής, ήταν αναμφίβολα η δεκαετία της ποδοσφαιρικής κυριαρχίας του ΠΑΟ στη χώρα μας. Ειδικότερα, από την αρχή μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο ΠΑΟ ήταν η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, άσχετα από τις κατηγορίες για διάφορα αμαρτήματα. Πήρε 6 στα 10 πρωταθλήματα, ενώ οι βασικοί ανταγωνιστές του, Ολυμπιακός και ΑΕΚ, μοιράστηκαν μεταξύ τους εξίσου τα υπόλοιπα 4 (από 2). Έχω ξαναγράψει για αυτά τα πράγματα, εξηγώντας και τους λόγους. Για πολλούς βάζελους, κυρίως μεγαλύτερους σε ηλικία, η ομάδα εκείνης της δεκαετίας θεωρείται ίσως η καλύτερη ομάδα στα ιστορικά χρονικά της ομάδας τους.

Ας έρθει όποιος θέλει...

Ένας Ολυμπιακός ονειρεμένος! Ένας Θρύλος που δημιουργεί σε όλο τον κόσμο του τα συναισθήματα του πάθους και της πόρωσης! Μια ομάδα που πέτυχε πανάξια τους στόχους που έθεσε πριν ξεκινήσει η σεζόν και τώρα είναι έτοιμη να πατήσει νέες κορυφές! Ένα μπασκετικό σύνολο που παίζει με βάση τις αρχές που έχει ορίσει ο προπονητής του και δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο. Ειδικά μέσα στο ΣΕΦ, με το πλεονέκτημα έδρας που απολύτως δίκαια κέρδισε! Ας έρθει λοιπόν όποιος αντίπαλος θέλει... Εκεί θα είμαστε και θα τον περιμένουμε. Αυτός μάλλον θα φοβάται...

Επέστρεψε στη φυσική του θέση: Στην ελίτ της Ευρώπης!

Τα τρία προηγούμενα χρόνια είχαν βρει τον Ολυμπιακό να τελειώνει τις υποχρεώσεις του στην Ευρωλίγκα νωρίς-νωρίς, αποκλειόμενος από τα play-off με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου. Φέτος τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο Θρύλος έκανε μια σταθερότατη πορεία όλη τη χρονιά και με τη χθεσινή νίκη στην έδρα της Βιλερμπάν σφράγισε όχι μόνο το εισιτήριο για την είσοδο στην οκτάδα, αλλά και το πλεονέκτημα έδρας!

[Εκτός ροής] Μετά τη φάπα στο βάζελο και πριν... τον γύρο της Γαλλίας

Όποιος οπαδός του Ολυμπιακού είδε την Πέμπτη το βράδυ το ντέρμπι με τον βάζελο για την Ευρωλίγκα, το λιγότερο που θα μπορούσε να νιώσει είναι μια έκσταση για το μπάσκετ που έπαιξε η ομάδα μας, ονείρωξη για τη συντριβή του αιώνιου αντιπάλου (και αιώνιου πελάτη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και γνήσια αγωνία για τις δυνατότητες που έχει η ομαδάρα, που έχει χτίσει ο κόoυτς Μπαρτζώκας.