Πάντα είναι ωραίο να αναπολούμε τους παικταράδες που έχουν φορέσει την ερυθρόλευκη, τις μεγάλες νίκες, τις αξέχαστες ανατροπές και τους σπουδαίους τίτλους. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε τις ξεχασμένες πίσω σελίδες του τμήματος, τους ανθρώπους που έβαλαν πλάτη στα δύσκολα και στήριξαν όσο μπορούσαν τον Θρύλο. Το παρόν κείμενο είναι αφιερωμένο σε έναν αθλητή που ξεπέρασε αρκετές φορές τον ίδιο του τον εαυτό για να προσφέρει, σε μια περίοδο που ακόμη και ο ίδιος ο κόσμος είχε γυρίσει την πλάτη του στο τμήμα. Η νοοτροπία του θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση για όποιον παίκτη έρχεται ως ο 11ος – 12ος στο ρόστερ της ομάδας. Ας θυμηθούμε τα πεπραγμένα του Γιώργου Γιαννουζάκου τη διετία που έγινε κάτοικος Πειραιά.
